PortalPortal  IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 No buts. ×

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: No buts. ×   di mei 03, 2011 12:25 am


& Bryce!


Een lichte glimlach sierde het gezicht van Katsu, terwijl hij de bieb uit liep, met de sleutel in zijn zak en de kruk naast zich. Hij leunde tegen de muur van de jongenskleedkamer aan, wachtend tot de meeste jongens weg zouden gaan. Sommigen keken hem met rare blikken aan. Hij kon hun gedachten bijna van hun gezicht aflezen. ‘Domme albino,’ of iets in die zin. Ten eerste was hij niet dom, en achter dat tweede lag zijn Ability, die er voor zorgde dat geen pigment zijn lichaam in kon, wat ervoor zorgde dat hij was zoals hij was. Dit had hij voor zijn coma ook al gehad, dus het was niets nieuws.
Na een tijdje gestaan te hebben wist hij zeker dat (bijna) alle jongens weg waren. Hij liep kalm de kamer binnen en liep zonder te hoeven kijken waar Bryce lag naar zijn bed toe. Hij bukte voorover en glimlachte lichtjes, terwijl hij een leuke begroeting verzon. Iets typisch, waardoor Bryce misschien zou schrikken, maar vooral gelijk zou weten dat hij het was. Hij ging aan het hoofdeinde van het bed staan en glimlachte opnieuw lichtjes. Hij boog zich voorover en drukte zijn lippen op die van Bryce, om ondertussen ietwat plagerig met zijn tong over de lippen van Bryce te gaan. Hmn.. Als hij nu nog niet gelijk door zou hebben dat hij het was.. “Wakker worden,” zei Katsu zacht toen hij van hem af kwam en hij grinnikte. “Kleed je aan, dan gaan we. Ik wist niet dat iemand zo lang kon slapen,” grinnikte Katsu, doelend op het feit dat hij Bryce om deze tijd nog wakker had moeten maken. Hij sloot zijn ogen en sloeg zijn armen over elkaar, terwijl hij tegen het bed aan leunde en wachtte tot Bryce klaar was, om hem vervolgens mee te nemen naar het meer.

Eenmaal hier aangekomen keek hij Bryce met een glimlach aan. Hij leunde op zijn kruk, terwijl hij even voorover leunde en Bryce een zachte kus op zijn mond gaf. Vervolgens liep hij een beetje door en plofte hij neer op het gras, voor zich uit kijkend. Hij zat onder een boom, een aantal meters van het meer af. Hij wist niet of Bryce zich op zijn schoot zou neerzetten of naast hem, dus wachtte hij rustig af; het was maar net waar de blonde jongen zin in had. Hij vroeg zich af hoe het vandaag zou lopen tussen hen. Zijn Network had hij de hele nacht aan lopen friemelen en hij was erachter gekomen dat er iets niet goed had gezeten, dus nu moest hij het weer normaal doen. Toch had hij hem niet volledig aan staan, gewoon voor de zekerheid. Zijn kracht was toch aan het herstellen en als hij bleef rekenen op het Network zou het nooit goed komen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 12:48 am


Die nacht had hij helemaal niet gemerkt dat Katsu hem naar de jongensslaapzaal had gebracht, dus schrok hij er ook van dat toen hij wakker werd zo lekker lag. Bryce voelde een ademhaling op zijn lippen en voordat hij iets kon zeggen, werd hij gekust. Automatisch opende hij zijn mond een beetje toen er een tong over zijn lippen streelde, maar de kus werd al verbroken, waardoor hij protesterend wat onverstaanbaars begon te mompelen.
“Wakker worden,” hoorde hij een stem zeggen. Bryce rekte zich uit en deed zijn ogen open, om het gezicht van Katsu te zien. “Kleed je aan, dan gaan we. Ik wist niet dat iemand zo lang kon slapen.” Hij draaide zich op zijn zij en zag dat de hele jongensslaapzaal leeg was, op hun tweeën na.
“Komt door jou, jij hebt me vannacht wakker gehouden in de bibliotheek,” mompelde hij en hij kwam overeind, wreef in zijn ogen voordat hij zich aan begon te kleden. Een saai, zwart T-shirt, verband om zijn onderarmen en handen heen en een slobberige spijkerbroek, met zijn gebruikelijke paar gympen eronder die hij al bijna stukgelopen had. Het verband omdoen duurde niet zo lang, aangezien hij het al gewend was. Net toen hij klaar was, werd hij al weer meegesleurd door Katsu.

Het duurde niet lang voordat ze bij het meer waren, aangezien de witharige jongen er de pas stevig in zette, al liep hij met een kruk. Bryce kneep zijn ogen een beetje dicht, aangezien hij net wakker was en het licht nog fel voor hem was. Hij had het ontbijt gemist, maar dat maakte hem niks uit aangezien hij nooit zo snel honger kreeg.
Het meer schitterde fel, waardoor hij in zijn ogen moest wrijven, voordat hij er een beetje aan gewend was. Katsu was gestopt en stond voor hem, waardoor het lengteverschil nóg duidelijker was dan anders. Bryce gromde even licht-geïrriteerd toen de lange jongen voorover leunde en hij ging op zijn tenen staan, zodat hij er ook nog beter bij kon. Een korte zoen, waardoor hij eigenlijk nog naar meer verlangde. Zijn blik volgde de jongen die onder een boom ging zitten en hij ging naast hem zitten, een halve meter van hem vandaan, terwijl hij heel kort een uitdagende blik op Katsu wierp.
“Het is mooi weer,” merkte hij op en hij pakte een steentje, om die in het meer te gooien. Hij was niet goed in steentjes keilen, dus gooide hij ze gewoon meer. Opnieuw wierp hij stiekem een uitdagende blik naar Katsu en grinnikte hij even, waarna hij nog een steentje het meer in gooide.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 1:02 am


Katsu zag hoe Bryce een halve meter van hem af ging zitten en snoof zacht. Wat was hij nu weer van plan? ‘Het is mooi weer,’ zei de jongen, waarna hij een steentje het meer in gooide. Het was geen keilen, maar gewoon gooien. Katsu pakte hierdoor een steentje beet en gooide hem heel zacht weg, maar wist door de vectorwaarden ervoor te zorgen dat het steentje hard op het water stuiterde.
De uitdagende blik van de kleine blonde jongen zorgde ervoor dat Katsu zacht grinnikend zijn hoofd heen en weer schudde. Hij zette zijn Network net wat harder. Vervolgens kroop hij op de jongen af en ging hij half boven op hem liggen, zijn hoofd dichtbij die van hem. “Dus,” sprak hij zachtjes, bijna fluisterend, waarna hij met een snelle beweging Bryce de lucht in kreeg, op stond en met langzame passen op het water af liep. “Ik hoop dat je het niet heel erg vindt als ik je er in gooi,” glimlachte hij.
Waarschijnlijk zou Bryce hem wel aanzien voor een flauwe grap als deze; het was best typisch voor hem om zoiets te doen.
Hij probeerde zo min mogelijk door te laten schemeren dat hij het niet echt zou doen, wat hopelijk voor een leuke reactie van Bryce zorgde. Die had namelijk zo zijn.. Interessante reacties op de acties die Katsu kon maken.
Katsu was klein en alles behalve zwaar, dus zo heel moeilijk was het niet om hem op te tillen. Zijn Network stond op ongeveer zestig procent nu, omdat hij ook nog zijn Acceleration aan had staan, voordat hij terplekke neer zou vallen dankzij Bryce. Hij grinnikte even, waarna hij voor het meer tot stilstand kwam. “Eén.. Twee..” zei hij en hij bewoog zijn armen heen en weer, waarna hij zacht grinnikte en wachtte tot Bryce een reactie zou geven. Hopelijk zou hij niet al te erg gaan wurmen, want Katsu zag het al gebeuren dat ze dan alsnog het meer in vielen. Alleen dan waarschijnlijk allebei. En dat was nou niet echt de bedoeling, vond hij.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 1:18 am


De jongen volgde zijn voorbeeld en gooide ook een steentje in het water, maar deze keilde wel goed in tegenstelling tot die van Bryce. Zijn ogen staarden naar het water en hij keek een beetje vreemd op toen hij vanuit zijn ooghoeken Katsu op hem af zag kruipen. De jongen ging half boven op hem liggen, de adem van de jongen voelend op zijn gezicht. Hij grinnikte even en sloot zijn ogen.
“Dus,” zei de jongen en opeens lag hij zijn armen. “Ik hoop dat je het niet heel erg vindt als ik je er in gooi.”
“Nee, nee niet doen alsjeblieft!” zei Bryce met een flauwe glimlach, er van uit gaand dat de jongen een grapje maakte. Maar toen de jongen écht naar het water liep, verdween de glimlach.
“Katsu,” fluisterde hij angstig, maar het was zo zacht dat de jongen het waarschijnlijk niet gehoord had. Zijn ogen staarden angstig naar het water. Hij hoorde Katsu grinniken, waarna hij stil stond.
“Eén.. Twee..”
“Niet doen! Niet doen!” jammerde hij hysterisch en hij sloeg zijn armen stevig om de nek van de jongen en verborg zijn gezicht in de schouder van de jongen, terwijl hij zijn ogen dichtkneep.
“Alsjeblieft niet!” zei hij bijna gillend. Hij had zijn armen zo stevig om de nek van de jongen geslagen, dat die waarschijnlijk bijna zou stikken.
De reden waarom hij niet in het water gegooid wou worden en ook helemaal niet van water hield, was omdat hij vroeger door pestkoppen het water in was gegooid en hij bijna was verdronken, maar gelukkig door duikers was opgemerkt. Hij was bijna dood geweest en sindsdien was hij nog nooit in het water gegaan.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 1:34 am


‘Niet doen! Niet doen!’ Katsu fronste. “Het is maar water,” mompelde hij, ietwat van zijn stuk gebracht omdat de jongen zo hysterisch deed. Hij voelde hoe de jongen zich zo sterk aan hem vastklampte, dat hij hem automatisch beter vast hield. Niet strakker, maar beter, alsof hij bang was hem te laten vallen.
‘Alsjeblieft niet!’ zei Bryce, zo hard dat het bijna gillen genoemd kon worden. Katsu deed geschrokken een paar passen naar achteren en liet zichzelf op zijn kont vallen. Zijn vectors hielpen hem om dit zonder pijn te laten gebeuren en hij klemde de jongen strak tegen zich aan.
“Kalm aan,” fluisterde hij. “Ik doe het heus niet echt,” glimlachte hij toen en hij ging met zijn hand heen en weer over de rug van de jongen, alsof hij hem aan het aaien was. “Het is maar water,” zei hij toen zachtjes. “Als er iets zou gebeuren, hoef je niet bang te zijn; ik kom je altijd helpen,” glimlachte Katsu toen. Hij begreep niet waarom de jongen zo bang was voor dit water, waarom hij er absoluut niet in wilde.
“Het spijt me; ik wist niet dat je het zo erg vond,” fluisterde hij vervolgens. Hij begreep niet hoe iemand zo bang kon zijn voor iets als water, maar hij had er vast zo zijn redenen voor. Hij zou nu geduldig afwachten tot de jongen hem los zou laten, dan zou hij hetzelfde doen. Hij merkte wel dat de armen die om zijn nek zaten een beetje irriterend werkten; het was te strak. Maar, hij negeerde het. Zijn Network stond aan, dus hij kon best zonder een gedeelte van het zuurstof wat hij normaal binnenkreeg, aangezien hij geen energie verbruikte; dit deed het Network voor hem. Toch voelde het wel ongemakkelijk zonder zuurstof, maar het was zijn schuld dat de jongen zo bang was, dus zou hij zo blijven zitten zonder iets te doen tegen de armen die hem zijn zuurstof aan het ontnemen waren. Zijn hand bleef zacht over de rug van Bryce heen en weer gaan, zodat hij hopelijk tot rust zou komen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 1:53 am


Bryce klampte zich aan de jongen vast, alsof zijn leven er vanaf hield.
“Het is maar water,” hoorde hij hem fluisteren en hij schudde zijn hoofd. Het was niet zomaar water. Je kon er dood door gaan als het je insloot en je mee nam naar de bodem. Toen hij zowat begon te gillen, deed Katsu een paar passen naar achter en liet zich op zijn kont vallen. Bryce’s ademhaling ging snel door de angst, maar vooral door de paniek.
“Kalm aan,” werd er gefluisterd. “Ik doe het heus niet echt.” Een hand ging over zijn rug, waardoor hij even trilde. “Het is maar water.” De tranen stroomden over zijn gezicht, hij durfde nog steeds niet los te laten. “Als er iets zou gebeuren, hoef je niet bang te zijn; ik kom je altijd helpen.”
“Het spijt me; ik wist niet dat je het zo erg vond,” fluisterde Katsu vervolgens.
“Vroeger, in Sydney, hebben een paar jongens me een keer bijna laten verdrinken. Sindsdien durf ik ook niet meer het water in, aangezien ik dan bang ben dat er iemand is die me weer wilt laten verdrinken.” Hij ontspande zijn armen een beetje. “Het spijt me dat ik je bijna heb laten stikken,” fluisterde hij een beetje grinnikend, kon de humor er wel in zien. Hij haalde zich los uit de greep van de jongen en ging weer onder de boom zitten. Bryce veegde zijn tranen weg en staarde voor zich uit, nog een beetje gechoqueerd. Op dit soort momenten verlangde hij naar Katsu, maar hij wist dat het onbeleefd was om er naar te vragen, en waarschijnlijk ook nog heel raar over kwam.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 2:13 am


‘Vroeger, in Sydney, hebben een paar jongens me een keer bijna laten verdrinken. Sindsdien durf ik ook niet meer het water in, aangezien ik dan bang ben dat er iemand is die me weer wilt laten verdrinken,’ klonk de stem van Bryce en Katsu fronste. Niet veel later knikte hij begrijpend. Persoonlijk had hij de jongens persoonlijk afgemaakt als iemand dit bij hem zou doen, maar Bryce zat anders in elkaar.
‘Het spijt me dat ik je bijna heb laten stikken,’ fluisterde Bryce toen grinnikend en Katsu glimlachte, dit omdat hij blij was dat Bryce weer een beetje van de schrik aan het bekomen was.
Bryce maakte zich los en ging onder de boom zitten. Katsu schudde zijn hoofd glimlachend heen en weer en stond op. Hij zette het Network iets lager en liep kalmpjes op Bryce af. Zijn stappen waren regelmatig en niet al te snel, omdat hij geen zin had om moeite te doen om normaal te lopen.
Toen hij bij Bryce was, ging hij voor hem zitten, waardoor zijn rode ogen de blik van Bryce ontmoetten. Hij wachtte niet op een reactie, maar boog zich voorover en drukte zijn lippen op die van Bryce, in de hoop zijn actie van even geleden hiermee goed te maken. Hij glimlachte en bewoog zijn hand door het blonde haar van de jongen.

Een geluid. Gescheld. Gelach. Het irriteerde hem. “Moment,” sprak hij tegen Bryce en hij haalde zich los, waarna hij zijn kruk pakte, zijn Network op tachtig procent zette en zich omdraaide. Met kalme passen liep hij op de groep jongens af die daar stond. Ze scholden, maar het enige wat Katsu deed was glimlachen. “Baka,” glimlachte hij droogjes. De jongens begrepen dat wel; er werd hier wel in meer talen gescholden. ‘De enige sukkel hier..’ Maar de jongen kon zijn zin niet af maken, omdat hij hard de grond op knalde. En dat terwijl Katsu daar nog stond, zijn kruk vasthoudend en met een kleine glimlach op zijn gezicht. Hij hoorde de wind bewegen langs een op hem af komende hand. Serieus? Wilden ze hem slaan? De hand van de jongen ging ineens de andere kant op, waardoor hij gillend van de pijn op de grond neer kwam. Katsu schudde zijn hoofd zacht heen en weer. “Baka,” zei hij nogmaals, waarna hij zich rustig omdraaide, om weer op Bryce af te lopen. Natuurlijk zag hij het volgende al aankomen, dus creëerde hij een groot veld om zich heen. Vuur kwam op hem af. Interessant; één van de jongens had een interessante ability. Helaas voor hem raakte het vuur het schild en keerde het zich om, om vervolgens op de groep jongens af te gaan.
Eenmaal terug bij Bryce ging hij weer droogjes voor hem zitten en glimlachte hij, alsof er niets was gebeurd. Het was niet de eerste keer dat hij een stel pestkoppen had laten weten dat hij het maar niets vond wanneer ze iets zeiden over hem, of iemand anders. Hij snoof even een keer zacht.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 2:45 am


Het weer was verfrissend, niet te warm maar ook niet te koud. Bryce’s vingers gingen even over de zachte stof van het verband, die er voor zorgde dat hij mensen niet bewusteloos maakte. Hij keek op toen Katsu ook weer naar hem toe liep en voor hem ging zitten. De jongen boog zich voorover en hij sloot zijn ogen, waarna er een kus volgde. Bryce opende zijn ogen en giechelde een beetje (ja, jongens kunnen ook giechelen) toen een hand door zijn haar ging. Het was echt fijn om bij de jongen te zijn. Het gaf hem een heel veilig gevoel, maar ook het gevoel alsof hij bij hem zich nergens zorgen over hoefde te maken. Voorzichtig sloeg hij zijn armen om de nek van de jongen heen en bijna wou hij hem weer zoenen..

Plotseling klonken er stemmen, gevolgd door gelach. Bryce’s gezicht vertrok en zijn maag leek zich om te keren toen hij de groep zag. Hoe lang waren ze daar al? Hadden ze alles gezien? Hij wist niet wat hij moest doen, Katsu wel.
“Moment,” hoorde hij de jongen zeggen, waarna die zich los maakte, zijn kruk pakte en wegliep, richting de groep. Was hij gek geworden? Ze waren met veel meer? Hij hoorde de groep jongens tegen hem schelden en Bryce begon op zijn nagels te bijten uit angst. Nerveus begon hij te wiebelen en bijna wou hij Bryce helpen, maar toen opeens zag hij een van de jongens op de grond knallen. Oh ja, bijna vergeten: hij had ook nog krachten. Vlak daarna begon een andere jongen te gillen, hij vroeg zich af wat er allemaal gebeurde, het was niet echt goed zichtbaar. Toen Katsu naar hem toe wou lopen, vuurde een jongen vuur op hem af, wat leek te weerkaatsen door een schild en op de groep jongens af ging. Bryce’s ogen volgden de jongens die hevige brandwonden opliepen en weg renden. Zijn blik ging naar de jongen met wit haar die weer voor hem zat, alsof er niks gebeurd was. Er verscheen een glimlach op zijn gezicht.
“Mijn held~!” fluisterde hij grinnikend, en toen veranderende zijn blik. “Waar waren we, voordat de groep jongens ons stoorden?” fluisterde hij zachtjes met een kleine grijns op zijn gezicht terwijl zijn met verband bedekte vingers over het gezicht van de jongen gleden en hij op de jongen zijn schoot ging zitten, met beide benen aan één kant.

_________________


Laatst aangepast door Bryce op di mei 03, 2011 5:28 am; in totaal 1 keer bewerkt
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 3:52 am


Een frons was op het gezicht van Katsu ontstaan, waarna hij het Network weer laag zette. Hij haatte zijn krachten ergens. Eigenlijk waren ze volledig nutteloos, al leek hij op sommige momenten bijna onverslaanbaar. Het was maar net hoe hij ze gebruikte. Een Teleporter zou hem zo aankunnen, dat was zeker. Hij kon alleen dingen van richting laten veranderen of een kant opsturen. Zo simpel was het. Het leek alsof hij net niets deed, maar hij had zijn Network op tachtig procent gezet. Dat was meer dan hij gewend was. Het maximale was honderd procent en dat stond gelijk aan een Awakening; dat zou hem zelf waarschijnlijk meer pijn doen dan anderen. Hij hoorde hoe iemand gilde achter hem, hem uitschold. Maar, aanvallen durfden ze niet meer. Hij hoorde hoe ze wegrenden. Wijze, wijze jongens. Ze begrepen waarschijnlijk maar al te goed dat hij geen problemen zou hebben om ergens te gaan zitten en hun aanvallen af te weren, al zou het hem na een tijdje te veel worden. Maar, dat wisten zij niet. Zij wisten niet dat hij eigenlijk veel minder sterk was dan ze dachten.

‘Mijn held~!’ hoorde hij Bryce grinnikend fluisteren. “Het was niets,” zei hij zacht en hij glimlachte naar Bryce. Oké, hij moest het vergeten. ‘Waar waren we, voordat de groep jongens ons stoorden?’ vroeg Bryce. Katsu voelde hoe de vingers van de jongen langs zijn gezicht gingen en hij verstijfde een beetje. Hij voelde hoe de jongen vervolgens op zijn schoot kwam zitten en Katsu besloot er niet meer over na te denken; de jongen zorgde ervoor dat hij nergens anders meer aan kon denken. Hij bukte zich naar voren en bracht zijn lippen tegen die van de jongen aan, om niet veel later zijn mond open te maken, zijn ogen te sluiten en zijn gedachten volledig bij hem te houden.
Hierdoor begon hij zich weer af te vragen hoe lang hij en de jongen het samen vol zouden houden. Het was vaak zo dat wanneer het begin zo ging als nu, dat het een relatie was die zou eindigen met alleen bekken en niet meer. Dat hield dan vaak hooguit twee weken stand. Katsu was benieuwd hoe het bij hen zou gaan.. Zou het deze keer langer duren? Of zou het toch een korte relatie worden? Ach, misschien was het beter om daar niet al te veel over na te denken..
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 4:29 am


Diep van binnen voelde hij zich nerveus terwijl hij op Katsu's schoot zat, want hij wist helemaal niet hoe hij zou reageren. Toen opeens, boog de jongen zich naar voren en kusten ze elkaar. Bryce sloot zijn ogen, omhelsde de jongen en na een poosje voelde hij de lippen van Katsu open gaan. Minuten gingen voorbij terwijl ze daar zo zaten, hun tongen spelend met elkaar. Bryce vroeg zich af of hij de jongens kende, die hij had weggejaagd. Ook had hij zelf nooit gedurfd om de jongens in elkaar te slagen. Daar was hij eigenlijk veel te aardig voor en snel boos werd hij niet, alleen snel geirriteerd. Toen hun lippen elkaar even met rust lieten, duwde Bryce Katsu achteruit, op het gras en legde hij zijn hoofd op de borstkas van de jongen. Hij hoorde zijn hart tekeer gaan en grinnikte even. Daarna ging hij van de jongen af en kwam hij naast hem te liggen, op zijn zij.
"Ik-..," begon hij, maar hij stopte, niet wetend wat hij moest zeggen. Zijn vinger, die onder het witte en zachte stof van het verband zat, gleed over het gezicht van Katsu, volgde de contouren lippen en gleed daarna naar zijn nek, om daarna zijn vingers weg te halen en hem daar te zoenen.
"Ik verveel me," fluisterde hij zachtjes in zichzelf en kon het niet laten om vlak daarna te grinniken.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 6:01 am


Bryce duwde Katsu achteruit en hij landde op het gras, kijkend naar de jongen die zijn hoofd op zijn borstkas legde. Katsu snoof zacht. Hmmn.. Hij voelde hoe Bryce zich naast hem liet vallen en hij sloeg zijn handen achter zijn hoofd, waardoor zijn ellebogen naar buiten wezen. ‘Ik..’ begon Bryce en Katsu keek hem geïnteresseerd aan, benieuwd wat hij zou zeggen. Hij voelde hoe de vinger van Bryce over zijn gezicht gleed en via zijn lippen naar zijn nek ging. Vervolgens voelde hij Bryce’s lippen daar en hij sloot zijn ogen even. ‘Ik verveel me,’ hoorde ze Bryce fluisteren, waarna hij grinnikte. Katsu opende één oog. “Wat nou als we..” Hij dacht even na, maar werd al snel gestoord.

‘Die gast!’ hoorde hij iemand roepen. Hij werd gedwongen zijn andere oog ook te openen, anders kon hij niet zien wie hem riep. Het was een jongen die verband om zijn bovenarm had en zijn hand in zijn gezicht hield. Ah, waarschijnlijk één van die gasten van hiervoor. Hij keek Bryce even aan. “Moment,” zei hij, op dezelfde toon als de keer hiervoor dat ze gekomen waren.
Hij krabbelde overeind en krakte zijn nek twee kanten op. Leuk. Het kraakte deze keer echt. Hij zette zijn Network op tachtig procent.
“Jullie storen ons op een moment dat ik daar totaal geen zin in heb. Twee keer op rij zelfs,” zei hij kalm. “En ik weet dat ik op het moment verzwakt ben,” gaf hij toe, waarna hij even vals lachte. “Maar dat ik zwakker ben maakt jullie nog niet sterker..” zei hij vervolgens. Hij stampte een keer op de grond, waardoor de grond begon te beven en de jongen met het verband om zijn bovenarm op de grond viel. Katsu grinnikte. “Dus, laat eens zien wat jullie deze keer van plan zijn,” zei hij rustig. ‘Niet aanvallen!’ hoorde hij iemand zeggen en niemand viel aan. Etterbakken. Zo kon hij toch ook niets doen? Waarom moest het nou per sé op deze manier?
En toen verdween een jongen. Katsu keek om naar Bryce, maar het was al te laat. Hij had eerder Teleporters gezien, dus had het gelijk verwacht, maar ja.. Een Teleporter was nou eenmaal sneller. Hij slikte toen hij zag wat de Teleporter tegen het hoofd van Bryce aan hield. Hij balde zijn hand tot een vuist en keek naar de groep jongens en vervolgens naar de Teleporter. Hij kon de groep best aan. Maar, hij was te bang dat Bryce daardoor.. Nee, dat mocht niet. Daarom bleef hij staan, terwijl hij iets probeerde te verzinnen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 6:37 am


De jongen sloot zijn ogen even toen hij hem in zijn nek kuste.
“Wat nou als we..” De stem stierf weg, alsof hij na moest denken.
“Nou?” mompelde Bryce afwachtend met een glimlach op zijn gezicht, maar plotseling werd de vredige sfeer gestoord.
“Die gast!” hoorde hij iemand roepen en hij kwam een beetje overeind. Een groep jongens. Deze keer groter dan eerst.
“Wat moeten ze nou weer?” mompelde hij zeurend, aangezien dit betekende dat het nog even duurde voordat hij Katsu weer zou kunnen zoenen.
“Moment,” zei Katsu, weer op dezelfde toon. Bryce keek hem verwachtingsvol en trots aan toen hij overeind kwam en zijn nek kraakte. “Jullie storen ons op een moment dat ik daar totaal geen zin in heb. Twee keer op rij zelfs,” zei hij tegen de grote groep jongens. Bryce maakte zich een beetje zorgen. Kon hij ze wel aan? “En ik weet dat ik op het moment verzwakt ben.” Hij lachte even vals voordat hij verder ging. “Maar dat ik zwakker ben maakt jullie nog niet sterker..” Hij stampte op de grond en Bryce grinnikte, net zoals Katsu, even toen de jongen die verband om zijn bovenarm had, viel. “Dus, laat eens zien wat jullie deze keer van plan zijn.” Leuke speech.
“Niet aanvallen!” De glimlach op Bryce’s gezicht verdween en hield zijn hoofd schuin. Plotseling verdween een van de jongens en werd hij ruw aan zijn kraag omhoog getrokken, gevolgd door iets wat tegen de zijkant zijn hoofd drukte. Gingen ze nou dreigen met een pistool? Hij sloeg zijn ogen neer en staarde naar de grond en zo min mogelijk probeerde te bewegen. Minuten streken voorbij, hij kon niet zien of de jongens Katsu al aan hadden gevallen, maar hij dacht van wel. En toen verzamelde hij alle moed die hij nodig had.
“Misschien is het niet zo handig dat je zo dichtbij staat,” mompelde Bryce voorzichtig en hij keerde zich een beetje naar de jongen toe. Een heel klein beetje, genoeg voor de andere jongen om op te merken.
“Hou je bek dicht of ik schiet je kop aan-”
De jongen had Bryce bij zijn nek gegrepen om hem weer goed op zijn plaats te zetten en zijn keel half dicht te knijpen, maar dat had hij beter niet kunnen doen, want hij zakte al in elkaar. Een kleine grijns verscheen op zijn gezicht, maar verdween al snel toen er een geweerschot klonk. De jongen had nog net een schot af kunnen lossen, voordat hij echt bewusteloos raakte. Recht in de schouder van Bryce.
Alles begon duizelig te worden en hij snakte naar adem terwijl hij op de grond neer zakte. Hij wou gaan roepen, gaan schreeuwen, maar het enige wat uit zijn keel kwam was angstig gepiep, terwijl de pijn heviger leek te worden en het bloed een vlek maakte op zijn shirt, al was het shirt zwart.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 7:47 am


Katsu werd aangevallen. De kogels leken hem letterlijk om de oren te vliegen, maar elke keer wanneer het leek dat ze zouden raken, werden ze teruggekaatst. Vuur en andere dingen knalden ook op hem af, maar Katsu besteedde er geen aandacht aan. Zijn afweer-kracht werkte automatisch op momenten dat hij genoeg energie had; anders zou het gebroken worden omdat hij anders neer zou vallen. Maar, op dit moment hoefde hij dus weinig aandacht eraan te besteden. Maar goed ook, want hij had heel ergens anders oog voor.
Bryce liet de jongen zijn bewustzijn verliezen, maar.. De jongen schoot nog net. Katsu’s ogen werden groot en hij zag hoe Bryce’s schouder werd geraakt. Katsu zag Bryce’s blik veranderen en hem naar adem snakken. Hij gebruikte als automatisch de vectors om snel bij Bryce te zijn en landde op zijn knieën, zodat hij hem op kon vangen. Hij zag de wond van Bryce en gromde zacht. Hij hield zijn hand naast de wond en sloot zijn ogen. Hij kwam steeds dichterbij de wond, tot hij er bijna tegenaan zat en de kogel plots in zijn handen lag. Altijd handig, Vectors. Maar, hij moest snel door. Met een snelle beweging trok hij het verband van één van Bryce’s handen af en wikkelde hij het om zijn arm heen, zodat er druk uitgeoefend werd op de wond. Hij zou het bloeden kunnen stoppen, maar hierdoor zou Bryce waarschijnlijk dood gaan, dus dat was niet zo’n goed idee. Hij hield Bryce’s arm een beetje omhoog, zodat het bloeden minder zou worden.

Hij stond op, Bryce in zijn armen. Zijn gewonde arm sloeg hij over zijn eigen schouder, zodat het in de lucht hing en het bloeden minder was. Hij haalde even diep adem. “Vooral niet aanvallen,” zei hij kalm tegen de bende, waarna hij er met snelle passen doorheen liep. Toen opnieuw schoten en aanvallen langs hem en Bryce kwamen, gromde hij. Hij stampte een keer hard op de grond, wat ervoor zorgde dat de grond hard trilde. “Nu oprotten of ik vermoord jullie stuk voor stuk,” gromde hij, waarna hij snel door liep. Bryce had hulp nodig. En snel.
Hij hoorde gegil zodra hij bij het meer was. Hijzelf had een wit shirt aan, wat nu deels rood gekleurd was. Handig. Maar, het maakte hem weinig uit. Hij merkte hoe Bryce zijn bewustzijn steeds meer verloor. “Help?” vroeg hij luid, op een droge stem. Iedereen had hem toch al opgemerkt en gillen zou dus compleet nutteloos zijn. Dat zou waarschijnlijk alleen zorgen voor hoofdpijn bij Bryce. Hij zag hoe een rozeharig klein meisje haar hand op stak. ‘Ik haal hulp!’ riep ze uit, waarna ze verdween. Teleport? Handig. Hij liep op een boom af en viel hier neer. Opnieuw gebruikte hij zijn vectors om dit volledig zonder pijn te doen.

Niet veel later stond het kleine meisje met de roze haren en het donkerblauwe mutsje op haar hoofd weer voor hem en had ze de hand van een slanke blonde vrouw beet. Deze boog zich voorover en keek naar Bryce, waarna ze dingen deed die voor Katsu onbegrijpelijk waren, zonder hem aan te raken, want daar had Katsu haar nog wel voor gewaarschuwd. Alles wat met een aanraking moest deed hij. Hij had alleen EHBO gehad. Dus wat ze precies deden snapte hij toch niet. Hij vertrouwde de vrouw blindelings.
Toen de vrouw klaar was, zei ze hem dat de jongen het beste kon rusten en dat het verband eens in de tijd vernieuwd moest worden. Hij knikte en zweeg verder, waarna het meisje de vrouw en zichzelf weer weg teleporteerde. Interessant. Misschien had hij die ability liever gehad, al had hij nu Bryce kunnen helpen aangezien hij hem wel aan kon raken. Hij legde Bryce voorzichtig op zijn schoot en bleef onder de boom zitten, terwijl hij rustig wachtte tot Bryce iets zou doen. De vrouw zei dat hij met de nodige verzorging en rust beter zou worden, dus zou Katsu heel goed op hem letten. Hij kon een zachte grinnik niet onderdrukken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 9:04 am


Het ging allemaal zo snel. Het ene moment viel hij en op het andere moment werd hij opgevangen. De pijn was hevig, schoot zo plotseling door zijn lichaam heen dat zijn maag zich omdraaide en Bryce bijna ging kokhalzen. Een hand kwam vlakbij zijn wond, zorgde er voor dat er een raar gevoel was en de pijn heviger werd. Steeds dichterbij.. toen er plotseling iets uit de wond viel. Weer een pijnscheut, waardoor hij even inelkaar kroop. Alles draaide en was wazig, dus deed hij zijn ogen dicht. Iets trok het verband van zijn goede arm af en wikkelde het over de wond heen. Hij werd opgetild en zijn arm werd over een schouder heen gelegd. Katsu? Er klonk gepraat, wat door het feit dat zijn bewustzijn begon weg te zakken, doffer klonk. Vlak daarna klonken er schoten, gezoef en gewoesh, maar Bryce voelde helemaal niks. Werd alles afgekaatst? Opnieuw dof gepraat, waarna degene die hem in zijn armen had weer verder liep. Na een poosje weer dof gepraat, zacht gewoesh en werd hij op de grond gelegd. Niet veel later weer gewoesh, dof gepraat en handen die hem vlakbij zijn wond aanraakten. Even later weer gewoesh, waarna het eindelijk stil werd. Een paar armen tilden hem voorzichtig op schoot en Bryce deed vermoeid zijn ogen open.
"Katsu?" vroeg hij, wou de bevestiging dat hij degene was waarop hij op schoot zat.
"Ik-" Er ging een pijnscheut door hem heen en hij begon te jammeren en te huilen. "Het doet zo'n zeer.." snikte hij zachtjes.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 9:23 am


‘Katsu?’ klonk de stem van Bryce. Katsu glimlachte lichtjes en ging zacht met zijn hand door het blonde haar van de jongen. “Ja, Bryce,” zei hij zachtjes. “Wie anders?” vroeg hij toen liefjes. ‘Ik..’ hoorde hij de jongen zeggen, waarna hij overduidelijk pijn leed. Katsu hoorde hoe de jongen begon te jammeren en te huilen en voelde zich slecht; hij kon niets doen. Hij kon armen breken, de grond laten trillen, kogelschoten afweren.. Maar een jongen van de pijn afhelpen? Ho maar. Hij haatte dat. Het enige wat hij kon was voor bloedvergiet zorgen. ‘Het doet zo’n zeer..’ hoorde hij Bryce zeggen en hij fronste. Hij wilde de jongen tegen zich aan drukken en zeggen dat alles goed kwam, maar ergens was hij bang dat hij hem op die manier alleen maar meer pijn zou doen.
Hij sloot zijn ogen en kuste heel voorzichtig de jongen op zijn hoofd. “Het spijt me,” fluisterde hij. “Ik had beter moeten opletten. Dan was dit niet gebeurd,” fluisterde hij toen en hij kneep zijn ogen harder dicht. “Als je iets nodig hebt moet je het meteen zeggen,” zei hij toen zachtjes. “Ik geef het je direct. Dat is wel het minste wat ik voor je kan doen,” zei hij toen. Zelf zou hem dat nooit gebeuren als het Network aan stond. Dan had hij altijd zijn Redirection aan staan en zou alles weerkaatsen. Vandaar dat - als hij het niet overbelastte - hij Bryce altijd kon aanraken. Zijn hand bleef door Bryce’s haar gaan, terwijl hij duidelijk spijt had. “Ik.. Zal je vanaf nu altijd beschermen,” zei hij toen en hij staarde wat voor zich uit, waarna zijn blik afdwaalde naar Bryce’s ogen. Zelfs als ik mijn eigen lichaam terug heb, dacht hij er voorzichtig achteraan. Zelfs dan. Ook al zou de jongen hem misschien haten dan. Altijd. Hij was iemand die zich aan zijn beloftes hield, dus.. Het was besloten.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 9:51 pm


Dankzij de “Ja Bryce. Wie anders?” wist hij zeker dat het Katsu was, alleen door de pijn kon hij niet meer goed nadenken en hoorde hij het antwoord nauwelijks. Zijn lichaam trilde en ruw begon hij de tranen weg te vegen. Bryce keek op toen Katsu hem op zijn hoofd kuste.
“Het spijt me,” zei de jongen en bijna automatisch ging zijn hand naar het gezicht van de jongen om hem daar een beetje troostend te strelen, al kwam hij zelf zowat om van de pijn. Hij had zijn ogen gesloten en Bryce zuchtte. “Ik had beter moeten opletten. Dan was dit niet gebeurd.” De ogen werden nog meer dichtgeknepen. “Als je iets nodig hebt moet je het meteen zeggen,” vervolgde Katsu zachtjes. “Ik geef het je direct. Dat is wel het minste wat ik voor je kan doen.”
Er verscheen een glimlach op Bryce’s gezicht.
“Het enige.. wat ik wil.. ben.. jij, Katsu,” fluisterde hij zachtjes. De hand bleef door zijn haar gaan. Arme Katsu.
“Ik.. Zal je vanaf nu altijd beschermen.” Bryce legde de zijkant van zijn hoofd tegen de borstkas van de jongen.
“Ik-.. Ik hou van je.. En-.. dat zal ik ook altijd.. doen,” mompelde hij haperend, aangezien de pijn nog steeds niet weg was. Hij sloot zijn ogen en zuchtte. Vervloekte pijn. Zijn gewonde arm lag niet tegen Katsu aan, dus deed het ook veel minder pijn dan als dat wel was, maar toch nam het de pijn niet weg. Opnieuw zuchtte hij, waarna er een tevreden glimlach op zijn gezicht kwam. Het voelde voor hem als een sprookje, aangezien zijn bewustzijn half was weggezakt en de pijn alles verpestte.
En ze leefden nog lang en gelukkig. Althans, dat hoopte hij..

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   di mei 03, 2011 10:14 pm


‘Het enige.. Wat ik wil.. Ben.. Jij, Katsu,’ sprak de jongen fluisterend uit en Katsu kneep zijn ogen pijnlijk dicht. Nee, dat mocht niet.. Had.. Had hij het te ver laten komen? Hij beet op zijn lip. Bryce wist niet eens wie, nee, wat hij was. Hij wilde het vertellen. Echt waar. Maar hij was bang dat hij de jongen daardoor zou verliezen. En, dat kon hij niet riskeren.
‘Ik.. Ik hou van je..’ klonk de haperende stem van Bryce. Katsu opende zijn ogen en fronste. ‘En.. Dat zal ik ook altijd.. Doen..’ ging hij verder. Katsu ging met zijn hand door de blonde haren van Bryce. “Wees maar stil,” fluisterde hij zacht. “We hebben nog alle tijd. Nu moet jij eerst beter worden,” zei hij toen vriendelijk en hij glimlachte. Hij durfde Bryce niet terug te zeggen dat hij van hem hield. Hij durfde het niet eens aan zichzelf toe te geven. Dat zou uiteindelijk alleen maar voor meer pijn zorgen. Maar, hij wist ergens dat het wel zo was. Dat ontkennen was onmogelijk, het was al meer dan duidelijk. Het was gewoon.. Hij was te bang. Te bang om Bryce nu al kwijt te raken aan iets dat nu toch niet van toepassing was.
Hij voelde hoe de jongen langzaam maar zeker steeds meer wegzakte, tot hij uiteindelijk niet meer wakker was. Katsu glimlachte lichtjes. Hij ging even met zijn hand door het haar van Bryce en schudde zijn hoofd zacht heen en weer. “Je weet niet waar je aan begint,” fluisterde hij zacht, maar waarschijnlijk zou Bryce het toch niet meer horen. Zacht glimlachend schudde hij zijn hoofd heen en weer. Met zijn vinger gleed hij even zacht over de wang van Bryce, waarna hij zijn armen weer goed deed en opstond.
Hij zette zijn Network op zo’n dertig procent en glimlachte. Hij keek even naar zijn kruk, maar die was onbelangrijk. Hij zou er zo weer één krijgen als hij zei dat hij hem echt nodig had. Desnoods zette hij zijn Network helemaal uit, dan konden ze zien dat hij het écht nodig had. Hij glimlachte lichtjes en keek naar de jongen die in zijn armen lag, waarna hij met kalme passen weg liep van het meer. Hij zag hoe mensen naar hem keken. Waarschijnlijk vielen zijn snelle passen en het feit dat het leek alsof Bryce zo licht was als een veertje nogal op. En bovendien was het raar om een jongen met een bebloed wit shirt - hij had Bryce nou eenmaal op die manier vastgehouden voordat de wond goed verzorgd was - te zien lopen met een andere jongen in zijn armen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: No buts. ×   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
No buts. ×
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Buiten Degree :: Meertje-
Ga naar: