PortalPortal  IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Am I better off dead?

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Am I better off dead?   vr mei 13, 2011 9:15 am


[Alleen Mariko]
Het regende bakken uit de hemel. Al de hele dag, eigenlijk. Twee weken waren voorbij gegaan, twee weken vol depressie, nachtmerries en eenzaamheid. Hij sprak nooit, at weinig en verstopte zich bijna altijd in een schoonmaakkast. De pestkoppen hadden hem nog niet aan kunnen raken, waren hem misschien vergeten of hij ontliep ze net. Er was niemand die hem kon steunen, die hem wou helpen. Het meisje had hij ook nog een paar keer gezien, maar telkens was hij weer de andere kant op gelopen voordat ze ook maar haar mond open kon doen om hem gedag te zeggen. Wallen waren onder zijn ogen ontstaan en zijn humeur was slechter geworden door de weinige slaap en depressie. Zijn keel was droog en zijn ademhaling trilde terwijl hij zich een weg baande door het bos. Hij knarsetandde, wou de geestelijke pijn onderdrukken. Maar het ging gewoon niet. In zijn hand had hij een mes met een zwart handvat, hij had het ding in een oude messenset in de voorraadkast gevonden. De geestelijke pijn was ondragelijk. Hij was meerdere malen gewoon zijn bewustzijn kwijt geraakt, omdat zijn kracht door de hevige pijn niet meer wou werken en alles nu nog zeerder deed. Bryce struikelde, belandde in de modder, naast een boom. Hij ging op zijn knieën zitten en zocht naar het mes, dat naast hem lag. Het mes had een snee in zijn handpalm gemaakt, al voelde hij de pijn nu nauwelijks meer.. Misschien.. Hij tilde het mes op, er liep een straaltje bloed over heen. Hij keerde en wentelde het mes, totdat hij het helemaal optilde en tegen zijn keel hield. Misschien.. Misschien als hij zou verdwijnen van deze aardbodem. Niemand zou hem zoeken, niemand zou zich zorgen over hem maken. Misschien waren sommige mensen zelfs beter af zonder hem. Tranen stroomden over zijn wangen. Misschien..
Een plotselinge stroomschok ging door hem heen en hij kromp ineen, liet het mes op de grond vallen. Een warme hand ging over zijn rug heen, Bryce beet op zijn lippen om het niet uit te schreeuwen van de pijn. En toen opeens, was de stroomschok weg. Hij wou weer het mes pakken, maar een hand pakte de zijne vast en een andere hand hielp hem overeind. Hij trilde, kon nauwelijks meer op zijn benen staan en verborg zijn gezicht in de borstkas van de persoon die hem overeind had geholpen. Waarom? Waarom had hij hem tegengehouden? Twee armen werden om hem heen geslagen, ze voelden heel zorgzaam. Toen hij na een poosje op keek, zag hij een jongensgezicht. Een jongen met blonde haren en een troostende glimlach op zijn gezicht.
“Waarom?” fluisterde hij moeizaam. De jongen ging met zijn hand door Bryce’s haar.
“Omdat de wereld niet zo wreed is als je denkt,” was het antwoord. Geïrriteerd snoof de kleine jongen, maar hij wist dat het waar was. De blauwe ogen schoten naar zijn hand, die slapjes langs zijn lichaam hing. “Je bloedt.. Laten we maar naar binnen gaan.” De jongen was groter dan hem en ondersteunde hem tijdens het lopen. De waterdruppels spatten op de hoofden van de twee blonde jongens en Bryce zweeg.
Eenmaal binnen ging hij op de vensterbank zitten. De jongen haalde verband uit zijn zak en begon meteen zijn hand te verbinden. Nu pas zag hij dat de handen gele nagellak hadden. De jongen had een wit T-shirt met opdruk op en een simpele blauwe skinnyjeans. Hijzelf had een blauw shirt en een slobberige broek aan. Vanzelf ging zijn hand naar het knotje wat de jongen in had. Een knotje? Meteen keken de blauwe ogen op, ook omdat hij klaar was met het verbinden van de hand van de jongen, en liet hij zijn hand een beetje geschrokken vallen. De jongen glimlachte alleen maar en ging naast hem zitten, hield zijn hand nog steeds vast.
“Waarom?” was de jongen die het nu vroeg. Bryce zuchtte.
“Het klinkt misschien raar.. Maar toen ik een paar weken geleden in slaap was gevallen met de liefde van mijn leven, was het niet hij waarnaast ik wakker werd,” fluisterde hij met een schorre stem. “Een meisje.. Ze lijkt heel veel op hem en nu zegt ze dat ze hem ook is. Maar ik geloof dat hij me gewoon heeft laten zitten.”
“Waarom probeerde je dan een einde aan je leven te maken?” De jongen was geduldig, lachte hem niet uit zoals andere mensen waarschijnlijk aan konden doen.
“Omdat ik de geestelijke pijn niet aan kon,” fluisterde de jongen met de okerkleurige ogen. Er viel een stilde, beide jongens wisten niks meer te zeggen, totdat Bryce begon te huilen.
“Wat is er?” De kleine jongen schudde zijn hoofd.
“Kus me. Alsjeblieft! Laat me dit vergeten!” snikte hij. De andere jongen krabde zich achter zijn hoofd, maar ging wel op zijn knieën voor de jongen zitten. Nu waren ze ongeveer op dezelfde hoogte. Een innige zoen volgde, waardoor de kleine jongen zich kon ontspannen. Ze hielden elkaar vast en zoende elkaar, zoals geliefden dat zouden doen, maar eigenlijk wouden ze gewoon aan iets anders denken dan wat ze hadden meegemaakt. De blonde jongen had ook veel dingen meegemaakt, dingen die hem ook in de war lieten maken.
“Trouwens, mijn naam is Hexis,” mompelde de jongen met blauwe ogen toen ze klaar waren. Hij drukte een kus op de jongen zijn voorhoofd en liep weg. Bryce viel tegen de vensterbank in slaap, was gewoon te moe om nog even wakker te blijven.

“Het spijt me als ik je pijn heb gedaan.”
“Nee.. het gaat wel.. Laat me los.”
“Maar jongen toch, als dat zo is dan moet je nog veel leren.”
“Waarom?”
“Omdat de wereld niet zo wreed is als je denkt.”


[Toestemming van mezelf om Hexis te godmoden. ^3^]

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: Am I better off dead?   vr mei 13, 2011 11:12 am

Het meisje met de helderwitte haren en de bloedrode ogen stond voor één van de jongens. Ze keek naar haar nagels en glimlachte lichtjes. Ze raakte vaak in de problemen hier. En het beviel haar wel.
Haar gedachtegang was veranderd. Nooit had ze ook maar enkele interesse getoond in het andere geslacht. Laat staan in iemand die homosexueel was met.. Haar andere lichaamsgeval.. Ding. Ze wist niet precies hoe het genoemd kon worden. In ieder geval, was er duidelijk iets tussen haar - hem? - en Bryce gebeurd. Ze kon zich niet alles herinneren, al kreeg ze soms beelden.. Herinneringen, die niet compleet waren vernietigd. Zo deelde ze de intieme momenten, de gelukzalige momenten tussen Bryce en die zogeheten Katsu, die haar geheugen had gehad, maar wiens geheugen zij verloren was. En nu.. Wat deed ze nu? Haar gedachten dwaalden steeds opnieuw af naar de blonde jongen. Hij was mooi, dat moest ze toegeven. Maar hij was niet.. Hij was een persoon. Een normaal persoon die behoefte had aan iemand die.. Normaal was. Iemand die hem kon helpen, in plaats van hem pijn doen. Ze balde haar vuist.
Een kogel schoot op haar af, maar hij kaatste terug en de jongen ontweek het. Ze stampte een keer op de grond, waardoor hij op de grond viel. Glimlachend en een beetje wankelend liep ze op hem af. Dit was enkel logisch, want elke stap deed pijn bij de jongen. Hij kroop naar achteren, bang voor haar. Ze stond voor hem en glimlachte.
En toen.. Liet ze hem gaan. Ze haatte zichzelf hierom, want dit was niet hoe ze was. Maar, ze had hem laten gaan. Hij was half jankend weggerend, omdat hij bang was dat ze hem simpelweg vermoord zou hebben. Dat was ze ook van plan geweest. Ze wilde zijn bloed de andere kant op laten stromen, zodat hij zou sterven. Maar toen zag ze het beeld voor zich van hoe Bryce aangevallen was. Bebloed.. En toen.. Toen kon ze het niet meer. Ze was zwak. Dankzij hem.

Ze was van plan geweest de jongensslaapkamer voor de laatste keer te betreden, om haar spullen te pakken. En toen zag ze hoe Bryce een jongen aan het zoenen was. Ze plantte haar tanden in haar lip en voelde zich vreemd. Ze begreep niet waarom.. Waarom dit haar zoveel deed.
Ze opende haar ogen toen een jongen voor haar stond. Hij zei iets, legde iets uit. Ze ving maar de helft op, en toch begreep ze wat hij gezegd had. Ze keek op en zag ze Bryce op de vensterbank slapen. Ze twijfelde even, maar liep toen al snel op hem af.
“Bryce,” fluisterde ze zacht. Ze sloot heel voorzichtig haar armen om hem heen en beet op haar lip. “Ik moet even met je praten,” fluisterde ze toen en ze nam plaats naast hem, op de vensterbank. Ze wist niet wat hij ervan zou vinden, maar.. Ze vond dat hij het moest begrijpen. Hij gaf duidelijk veel om Katsu, om.. Haar andere geval. En zij gaf om hem. En op die manier deed ze hem meer pijn dan ze kon bedenken.
Ze wachtte even tot hij wakker was geworden en keek omhoog, naar het plafond, alsof de woorden daar te vinden waren. “Dit is mijn echte lichaam,” besloot ze te zeggen. “Katsu was.. Een gevolg van het experiment,” zei ze toen kalm. “Ik leefde in een faciliteit, gemaakt voor Child Errors; achtergelaten kinderen. Alleen de sterkste mochten er blijven. Ze verrichtten experimenten op ons, om te zien hoe we ons ontwikkelden,” zei ze kalm en ze glimlachte lichtjes. “Het laatste experiment.. Ging mis. Het was drie jaar terug. Mijn hand en mijn andere Ability samen hebben ervoor gezorgd dat het experiment.. Mijn hele lichaam had.. Veranderd,” zei ze, de laatste zin twijfelend uitsprekend, omdat ze de juiste woorden niet echt kon vinden. “Ik weet zeker dat ik het je had willen zeggen,” zei ze, zich realiserend hoe dom die woorden klonken. “Maar het ging te snel, alles ging te snel. Ik had nooit kunnen verwachten dat ik naast je wakker zou worden met.. Dit,” fluisterde ze toen en ze glimlachte lichtjes. “Ik weet dat je belangrijk voor Katsu bent. Voor mij,” fluisterde ze toen, zo zacht dat het nauwelijks hoorbaar was. “En het spijt me. Het spijt me heel erg van alles wat ik je heb misdaan,” zei ze toen en ze glimlachte lichtjes. “En ook al wil je me nooit meer zien; dat zal ik accepteren. Maar, ik zal je beschermen,” zei ze toen rustig, doelend op de jongens. De bendes. Hij scheen er nogal last van te hebben.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: Am I better off dead?   za mei 14, 2011 2:57 am


Langzamerhand werd hij wakker van twee armen die zich om hem heen sloten.
“Ik moet even met je praten.” Bryce kreunde protesterend en de armen verdwenen. Hij herkende de stem uit duizenden. Vermoeid gingen zijn ogen open en keek hij om zich heen. Een kleine en zwak schijnende plafondland verlichtte het gedeelte van de gang waar ze waren. Het meisje had naast hem plaats genomen en meteen wendde hij zijn blik af. Hij wou haar niet zien. Nooit meer. Maar toen herinnerde hij de woorden van de jongen die zichzelf Hexis noemde. De wereld was niet zo wreed als hij dacht. Het verscheurde hem langzaam in stukken, maar de scheuren zouden vanzelf weer helen. Als Mariko hem tenminste zoveel met rust zou laten..
“Dit is mijn echte lichaam,” klonk haar stem. “Katsu was.. Een gevolg van het experiment.” Experiment? “Ik leefde in een faciliteit, gemaakt voor Child Errors; achtergelaten kinderen. Alleen de sterkste mochten er blijven. Ze verrichtten experimenten op ons, om te zien hoe we ons ontwikkelden. Het laatste experiment.. Ging mis. Het was drie jaar terug. Mijn hand en mijn andere Ability samen hebben ervoor gezorgd dat het experiment.. Mijn hele lichaam had.. Veranderd.” Ze loog, ze loog! Hoe graag hij haar wou geloven, het kon gewoon niet. Het klonk allemaal zo onwerkelijk, zo voor de hand liggend. Zijn nagels krasten over de muur heen en hij staarde stilletjes voor zich uit.
“Ik weet zeker dat ik het je had willen zeggen.” Hij sloeg zijn ogen neer en tranen liepen over zijn wangen. “Maar het ging te snel, alles ging te snel. Ik had nooit kunnen verwachten dat ik naast je wakker zou worden met.. Dit.” Hoe moest hij houden van een jongen dat eigenlijk een meisje was? Dat kon gewoon niet, nooit. Bryce snikte zachtjes, zijn armen had hij om zichzelf heen geslagen, alsof hij wou voorkomen dat hij uitelkaar viel van verdriet.
“Ik weet dat je belangrijk voor Katsu bent. Voor mij,” hoorde hij haar fluisteren. Hij kneep zijn ogen dicht. “En het spijt me. Het spijt me heel erg van alles wat ik je heb misdaan.” Hij kon nauwelijks meer iets zeggen, wist niet eens wat hij er van moest denken. Hij was gewoon te zwak van binnen, nog kapot van het feit dat hij besefte dat hij bijna zijn leven had opgegeven. Wist Mariko wat hij had gedaan? Had Hexis haar dat verteld? Had hij haar ook verteld dat ze hadden.. gezoend?
“En ook al wil je me nooit meer zien; dat zal ik accepteren. Maar, ik zal je beschermen,” zei ze toen. Zijn ogen gingen open en staarde naar de muur aan de andere kant van de gang.
“Overtuig me..” fluisterde Bryce, meer kon hij niet meer zeggen. Het verdriet en de verwarring hadden hem helemaal overspoeld.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: Am I better off dead?   za mei 14, 2011 3:41 am

‘Overtuig me..’ waren de enige twee woorden die de jongen uitsprak na haar hele verhaal aangehoord te hebben. Ze fronste even en keek hem aan. Ze begreep niet helemaal hoe hij dacht over dit alles en wat ze nou precies voor hem voelde. Ze legde haar hand op zijn wang en veegde met haar vingers de tranen weg, waarna ze zich zacht voorover bukte. Ze bleef even voor hem wachten, zodat hij iets kon doen als hij het niet wilde, maar boog zich uiteindelijk nog verder naar voren. Haar lippen raakten zachtjes de zijne. In haar achterhoofd herinnerde ze zich iets tussen Katsu en Bryce. In de bieb, hun eerste kus.
Uiteindelijk haalde ze zich los en keek ze hem aan, waarna ze terug ging zitten op de Vensterbank. Ze glimlachte lichtjes, waarna ze even naar buiten keek. “Je zei Katsu ooit bij je te blijven,” zei ze kalm en ze fronste lichtjes. Ze herinnerde zich alleen de momenten waar Katsu vaak aan had gedacht, of waar hij over na had gedacht. De momenten die hij niet wilde of kon vergeten. Voor haar was Katsu’s bestaan slechts een wirwar van die momenten en verschillende emoties die haar in de war brachten.
“Ik vraag me af.. Wil je dat nu nog steeds?” vroeg ze en ze keek hem even aan. Ze wist niet of hij de laatste tijd nog last had gehad van pestkoppen. Zij wel, al waren ze er niet op uit geweest haar lastig te vallen. Ze raakte gewoon snel door hen gefrustreerd, omdat ze dan herinneringen kreeg van hoe ze Bryce pijn deden. En ze had beloofd hem te beschermen, dus zou ze ervoor zorgen dat het niet meer zou gebeuren. Daarentegen maakte het haar weinig uit als die gasten pijn leden. Hun verdiende loon.
Ze ging even met haar hand door haar witte haren en keek Bryce weer aan. Ze was benieuwd wat hij nu zou zeggen. Ze wist niet precies wat hij met die Hexis had gedaan, ondanks de woorden die de jongen had gesproken. Ze wist dat Bryce om Katsu gaf. Het verwarde haar. Ze had nooit kunnen verwachten dat het experiment haar leven zou veranderen op een manier zoals deze. Dat iemand anders er pijn door leed. En dat was dan wel weer haar schuld. Ughe.. Ze haatte het. Ze schudde haar hoofd zacht heen en weer en keek Bryce weer aan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: Am I better off dead?   za mei 14, 2011 4:06 am


Hij keerde zijn hoofd even naar haar toe toen er een stilte viel. Ze leek even te fronsen en toen hij weg wou kijken, hield een zachte hand op zijn wang hem tegen. Al vanzelf sloot hij zijn ogen toen de vingers de tranen wegveegden. Bryce kromp een beetje ineen toen hij een warme ademhaling op zijn lippen voelde, maar vlak daarna kusten ze elkaar. Met een meisje zoenen voelde heel anders dan met een jongen zoenen, het was saaier en zo cliché. Toch voelde het met Mariko fijn, al had hij liever haar jongensversie. De jongen waaraan hij zijn gevoelens had verteld, die hem trouw beloofd had maar er nu toch niet meer was. Hij wist dat hij zijn gevoelens moeilijker kon vertellen aan meisjes, aangezien hij zich snel ongemakkelijk in hun buurt voelde.
De kus stopte en Bryce wendde zijn blik van haar af, had een beetje een rood hoofd door alle gevoelens.
“Dankjewel,” fluisterde hij met een schorre stem.
“Je zei Katsu ooit bij je te blijven,” zei ze opeens. Hoe..? Natuurlijk, ze had de herinneringen van Katsu. Bryce knikte, een beetje bang voor wat er zou komen. Wat bedoelde ze er mee? Wat probeerde ze hem duidelijk te maken? Hij staarde haar een beetje verward aan.
“Ik vraag me af.. Wil je dat nu nog steeds?” Er ging een steek door zijn buik. Natuurlijk, maar.. dat vond hij lullig voor haar. Mariko’s hand ging door haar eigen haar, en vanzelf stak hij zijn hand uit om de zachte haren aan te raken. Het voelde fijn.
“Ik weet het niet,” fluisterde hij na een korte stilte. Zijn vingers vlochten zich door het witte haar heen, streelden haar hoofdhuid. “Eigenlijk wel.. maar dan vind ik het lullig voor jou.” Hij zuchtte, vroeg zich af wat ze eigenlijk met de vraag bedoelde. Het zou nooit kunnen dat Katsu weer terug zou keren, dan moest zich een mirakel afspelen wat eigenlijk onmogelijk was. Maar wanneer was iets eigenlijk onmogelijk? De liefde van zijn leven had zich verandert in een meisje, dus was alles eigenlijk niet echt onmogelijk meer. Hij liet zijn hand zakken en keek naar buiten, naar de regen die tegen het raam tikte.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: Am I better off dead?   za mei 14, 2011 4:46 am

Eerst zei hij het niet te weten, maar daarna zei hij dat hij het eigenlijk wel wilde. Maar dat hij het lullig vond voor haar. Ze schudde haar hoofd zacht heen en weer. “Het maakt niet uit,” zei ze kalm en ze glimlachte. “Het zou raar zijn als je er anders over dacht,” sprak ze toen rustig. Ze beet op haar lip, terwijl ze haar ogen sloot. Ze voelde zijn hand in haar haren en haalde even diep adem. Ze hoorde het. De gedachten van Katsu. Het was nooit de bedoeling geweest om zo close te worden. Het was nooit de bedoeling geweest om.. Hem pijn te doen. Ze opende haar ogen weer, om haar blik te richten op het plafond. Het voelde vreemd om zo te zitten. Ze kneep haar ogen dicht en bracht haar hand naar de band rond haar nek. Ze wist nu waar het voor diende. Maar eigenlijk.. Had ze het niet nodig. Bovendien was het ding geflipt, dat was duidelijk. Met haar nagels ging ze zacht langs het raam.
Ze wilde weer terug.. Katsu.. Het was veel makkelijker zo. Ze kromp een beetje ineen en glimlachte toen zwakjes. “Het.. Gaat niet lukken,” fluisterde ze. “Ik kan.. Niet terug,” zei ze toen en ze beet op haar lip. “Het spijt me,” zei ze toen. Ze wist niet hoe ze terug was veranderd. Waarschijnlijk had haar Ability hier gewoonweg voor gezorgd. Even als voor het veranderen; anders was ze nu dood geweest. Of ze lag nog altijd in coma. Misschien dat dat beter geweest zou zijn; het zou in ieder geval voor veel minder complicaties hebben gezorgd. Ze haalde even diep adem en keek Bryce aan.
Ze sloot haar ogen en bleef zwijgen. Ze wist niets te zeggen, was met haar hoofd te veel bij wat er allemaal gebeurd was. Ze wist niet hoe het tussen haar en Bryce zat. Hij gaf om Katsu. Duidelijk veel. Maar, Katsu was.. Niet meer. Zij en Katsu waren.. Bijna hetzelfde. Het lichaam was anders en Katsu had.. Ja.. Hij toonde sneller wat hij voelde. Natuurlijk waren er nog veel meer verschillen, maar.. Uiteindelijk waren ze hetzelfde, toch? Natuurlijk snapte ze Bryce. En natuurlijk kon ze het hem niet kwalijk nemen dat hij zo reageerde. Maar door dit.. Ergens kreeg ze het gevoel dat het eerder over kon gaan dan Katsu ooit had kunnen verwachten. Nog een verschil; ze dacht niet snel positief over dingen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: Am I better off dead?   za mei 14, 2011 9:22 am


“Het maakt niet uit,” zei ze even nadat hij uitgepraat was. “Het zou raar zijn als je er anders over dacht.” Een pijnlijke glimlach verscheen even op zijn gezicht. Ze sloot haar ogen en vlak daarna had hij zijn hand weggehaald. Een vogel fladderde op de rand langs het raam wat buiten was. Een grijze vogel, met wat zwart. Een Kauw. Bryce was er achter gekomen dat die vogels heel intelligent waren en energiek. Hij had gehoord dat ze vroeger als huisdier werden gehouden. Zielig voor die vogels. Er was een grote kans dat ze dan wegkwijnden in die kleine kooitjes. Bryce had nooit een huisdier gehad, speelde altijd met de dieren buiten. Toen zijn ouders hadden voorgesteld om een hond te halen was hij in huilen uitgebarsten, want hij had altijd al gevonden dat dieren vrij moesten zijn. De kauw schudde zijn vleugels uit en keek de jongen geïnteresseerd aan. Pas toen merkte de vogel het meisje op en hipte hij meer naar de kant van de jongen toe, verder bij het meisje vandaan.
“Het.. Gaat niet lukken.” Bryce keek op, had al die tijd zijn blik gevestigd op de kauw. “Ik kan.. Niet terug. Het spijt me.” De kauw hipte even heen en weer, leek de aandacht te willen eisen van de jongen. Een doffe kreet klonk er, door het glas niet zo heel goed hoorbaar. De betekenis ervan leek te zijn weggevaagd, of het had niet eens een betekenis.
“Ik-.. Het geeft niet.. Ik verwachtte het al, want het is egoïstisch van me om te denken dat het wel kan,” fluisterde hij zachtjes en zijn blik ging weer naar de kauw, die zijn hoofd schuin hield en weer een kreet liet. Bryce tikte even met zijn nagels op het raam en de kauw vloog weg. Raar beest. Er viel een stilte en na een poosje naar buiten te hebben gestaard, ging zijn blik weer naar Mariko. Ze had haar ogen dicht en de jongen stak zijn hand weer naar haar uit, om zijn vingers weer in het witte haar te vlechten. Hij boog zich voorzichtig voorover en kuste haar zachtjes. De seconden leken uren terwijl ze daar zo zaten, zoenend. Bryce wou dat het moment eeuwig zou duren, al gaf het hem een verkeerd gevoel en verlangde hij zo naar de jongen. Nu kreeg hij weer de vraag of de liefde tussen hun stand zou houden, ondanks de gebeurtenissen. Waarschijnlijk niet, maar diep van binnen hoopte hij van wel.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Katsu

avatar

Aantal berichten : 76
Registratiedatum : 01-05-11

Character
Leeftijd: 16 years
Krachten:
Partner: Keep me alive while I die..

BerichtOnderwerp: Re: Am I better off dead?   za mei 14, 2011 10:12 am

Hij zei dat het niet gaf, dat hij het al verwachtte. Dat het egoïstisch was om te denken dat het wel zou kunnen. Ze snoof zachtjes. Maar hij kon er niets aan doen. Zij had het niet verteld. Of, Katsu. Op dit soort momenten kon ze zichzelf dan zo erg haten.
Plots voelde ze Bryce’s hand weer in haar haren en ze opende langzaam haar ogen. Voor ze het wist had hij zijn lippen op de hare gedrukt en ze bleef even geschrokken zitten, maar sloot haar ogen uiteindelijk. Zo bleven ze samen zitten. Het voelde vreemd, apart.. Alsof het net niet klopte, maar het was.. Niet slecht. In tegendeel. Ze wilde niet dat het ophield, en dat terwijl er iets duidelijk niet klopte. Daarom bleef ze zitten, deed ze met hem mee. Ze merkte hoe voorzichtig hij was, alsof ze nu ineens breekbaar was of zo. Maar, kom op. Ze was nu sterker dan ze was in dat andere lichaam. Dan Katsu was. Dus, waarom? Ze zette zich wat meer naar voren en liet spelend haar tong langs zijn lippen glijden. Haar ogen had ze dicht en haar gedachten waren bij.. Eigenlijk alle herinneringen die hierop leken. Het was vreemd om je iets te herinneren wat.. Vanuit de ogen van een ander was, maar zo onderhand was ze er al aan gewend geraakt.
Uiteindelijk was zij degene die zich zachtjes van Bryce afduwde. Net toen hun lippen uit elkaar gingen, gaf ze hem nog heel zacht een kusje - alsof het haar net iets te kort was geweest - waarna ze even droog naar buiten keek, maar hem al snel weer in zijn ogen aankeek. “Weet je?” vroeg ze en ze keek naar zijn hand, die verbonden was. Ze schudde haar hoofd zacht heen en weer. “Heb ik..” ze keek naar zijn hand alsof ze een moord had gepleegd, of iets in die zin. Ze boog zich voorover. “Het spijt me..” fluisterde ze, waarna ze weer zacht haar lippen op de zijne drukte, alsof dat alles goed zou maken. Ze had beloofd hem geen pijn te doen. Die belofte had ze gebroken. En niet eens expres.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Am I better off dead?   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Am I better off dead?
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Dead but rising

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Degree :: De Gangen-
Ga naar: