PortalPortal  IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 This is a girl's room...

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2
AuteurBericht
Dylan

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 12-05-11

Character
Leeftijd: 16 years 'ld
Krachten:
Partner: 'I won't let you down, Eve. ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   vr mei 20, 2011 12:14 pm

Haar rood geworden gezicht liet hem glimlachen, zoals hij elke keer deed. Hij begreep zijn reacties niet, maar haar acties waren voor hem ook grotendeels niet echt begrijpbaar. Hij liep gewoon een beetje achter wat dingen zoals dit betrof. Toen de blondine op hem zei dat hij lekker lag, glimlachte hij. Hij sloeg zijn andere arm ook om haar heen en legde zijn hoofd op het kussen, waardoor hij omhoog keek. Zijn vingers bewogen zacht heen en weer over haar rug terwijl hij daar rustig lag. Ergens durfde hij niet te ademen, omdat ze met haar hoofd op zijn borstkas lag, waardoor zijn borstkas dan de hele tijd omhoog zou gaan en dat zou misschien irritant zijn voor haar. Maar ja, om nou te stikken was ook niet al te fijn. Vandaar dat hij maar - heel wijselijk - door bleef ademen en het feit dat hij haar hoofd hierbij op en neer liet bewegen negeerde. Tjah, hij moest toch wat. Hij glimlachte even en sloot zijn ogen.

Langzaam opende hij zijn ogen en hij rekte zich even luid uit. Hij wreef in zijn ogen en draaide zich om, waardoor hij de deken een beetje met zich mee trok. Het duurde even voor hij zich realiseerde dat hij nog in de meisjesslaapkamer was. Daarom pakte hij snel de deken beet en ging weer op zijn plek liggen, waarna hij Eve even glimlachend aankeek. Hij wilde haar niet wakker maken, dus liet hij zijn ene arm - die om haar heen was geslagen - rustig op zijn plek liggen en ging hij met zijn andere hand even door zijn gezicht. Ergens had hij wel lekker geslapen, maar.. Het was ook wel vreemd geweest. Hij keek naar Eve, wie bij hem lag. Hij was dus overduidelijk gewoon bij haar wakker geworden. Ach.. Dit was zijn eerste echte relatie. Hij was benieuwd hoe het zou gaan..
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eve

avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 27-04-11

Character
Leeftijd: 16 jaar
Krachten:
Partner: You're always there, you're everywhere, Dylan ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   vr mei 20, 2011 12:33 pm

Eve hoorde in de verte een geluid, maar ze was eigenlijk nog wel in slaap. Ze voelde iets van haar afglijden. Het leek op haar deken van haar bed. Waar ze op lag voelde ook zacht aan. Waarschijnlijk was het haar bed ofzo. Ze kon zich weinig herinneren van gister. Ze voelde nog iets. Het voelde alsof er een arm om haar heen lag. Het was harder dan haar bed waar ze op lag. Langzaam opende ze haar ogen. Het was heel wazig, maar na een paar keer knipperen kon ze weer helder kijken. Ze zag een arm en aan die arm zat Dylan vast. Langzaam ging ze rechtop zitten, niet door hebbend dat ze alleen een beha en onderbroek aan had. Wat moe wreef ze in haar ogen. Ze keek naar de arm waar ze net op had gelegen. Haar blik ging weer naar Dylan en ze keek hem een beetje verward aan. Ze schudde haar hoofd waardoor haar haar alle kanten op ging. Met haar rode ogen bleef ze naar Dylan kijken. Ze probeerde weer helder te denken en probeerde te achter halen wat er 's nachts is gebeurd. Toen het eindelijk weer te binnen schoot verscheen een blos over haar gezicht. Ze knipperde een paar keer met haar ogen. Ze keek naar zichzelf en zag dat ze niet meer aan had dan een beha en een onderbroek. De blos werd erger en in een reflex sloeg ze haar armen om haar heen. Dit was best genant. Langzaam keek ze weer naar Dylan. Ze glimlachte lichtjes "goede morgen..." zei ze met een kalme stem en ze keek verlegen de andere kant op.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dylan

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 12-05-11

Character
Leeftijd: 16 years 'ld
Krachten:
Partner: 'I won't let you down, Eve. ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   vr mei 20, 2011 12:57 pm

De wakker wordende Eve was schattig, dus bleef hij er geamuseerd naar kijken. Toen ze uiteindelijk weer een beetje helder was keek ze bedenkelijk en vervolgens werd ze rood. Dylan grinnikte. Ze herinnerde zich alles, dus. Toen ze zichzelf bekeek - of bekeek wat ze aan had - sloeg ze haar armen om haar lichaam heen. Ze zei even goedemorgen en keek toen de andere kant op. Hij legde zijn wijs- en middelvinger net wat onder haar beha en gleed heel langzaam naar beneden, tot hij op haar onderbuik was. Hij grinnikte zachtjes. “Deze lag in je kast,” zei hij en hij liet een shirt in zijn handen verschijnen, die hij over haar buik heen gooide. Hij drukte even zacht zijn lippen tegen haar wang en gleed toen met zijn vingers langs haar zij, waarna ze het shirtje ineens aan had. “Alsjeblieft,” zei hij. Hij gleed even met de achterkant van zijn vingers langs haar wang.
“En.. Goedemorgen,” zei hij toen met een glimlachje. Hij slikte een keer en haalde even diep adem. “Lekker geslapen?” vroeg hij toen.
En toen viel het hem op dat de band van zijn nek was. Er kwamen verschillende vloekwoorden uit zijn mond, sommigen erger dan de andere. Hij had zijn hand om zijn nek alsof hij zichzelf wilde killen, maar dit was eigenlijk gewoon.. Door het litteken wat daar liep. “Het spijt me,” zei hij zacht, met een ietwat moeilijk gezicht. Hij kon zich niet helemaal herinneren of hij haar had verteld van de littekens. Zo erg waren ze niet, maar het was dan niet alleen fysiek. Hij snoof eventjes en legde de achterkant van zijn hoofd weer in het kussen. Zijn piercing zat weer netjes in en zijn shirt had hij aan, samen met een boxer. Zijn simpele ‘pyjama’. Hij wilde echter altijd zijn nek ook bedekt hebben, iets wat nu niet lukte.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eve

avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 27-04-11

Character
Leeftijd: 16 jaar
Krachten:
Partner: You're always there, you're everywhere, Dylan ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   vr mei 20, 2011 7:55 pm

Toen ze haar armen om haar heen had geslagen, kon ze Dylan niet aan kijken. Zeker niet na wat er vannacht was gebeurd. Ze kon het zelf nog steeds niet geloven, maar blijkbaar was het dus nog waar ook. Ze zuchtte even en wou Dylan weer aan kijken en dat deed ze ook, want ze voelde een vinger vanaf de onderkant van haar beha naar haar onderbuik lopen. Vervolgens grinnikte hij zachtjes en zei hij dat deze in haar kast lag. Opeens verscheen er een shirtje in zijn handen en ze keek er verbaasd naar. Voordat ze echter kon reageren voelde ze zijn lippen op haar wang, waardoor ze nog wat roder werd en ook de vingers die ze langs haar zij voelde was haar niet ontgaan. Opeens voelde ze iets en keek ze naar zichzelf. Ze had blijkbaar het shirt aan. Hoe kwam dat nou....o ja Move Point. Hoe wist hij trouwens dat dit in haar kast lag? En het was ook nog is een doorschijnend shirtje. En ze keek Dylan met een glimlach aan. "heel lief van je, maar het schijnt wel door" zei ze terwijl ze naar het shirtje keek wat ze aan had. Vervolgens voelde ze de achterkant van zijn vingers over haar wang gaan, hierdoor keek ze hem dus weer aan. Hij zei goede morgen en vroeg vervolgens of ze lekker geslapen had. Ze grinnikte "ja, hoor, ik heb heel goed geslapen". Opeens begon Dylan te vloeken, uit het niets. Sommige woorden waren eigenlijk niet normaal. Haar ogen werden even groot toen hij zichzelf naar zijn keel greep. Ze keek hem bezorgd aan en hij verontschuldigde zich vervolgens met een moeilijk gezicht. Hij ging vervolgens liggen en in één flits had hij alles weer aan. Naja hij had een boxer aan in plaats van een broek. Ze moest even grinniken, maar keek al snel weer naar Dylan. Ze kroop naar hem toe en beef zo boven hem hangen. "wat is er..??" vroeg ze met een nogal vragend gezicht. Haar blik ging vervolgens naar zijn hand die hij nog om zijn nek had. "Waarom verberg je je litteken zo erg??, je word er echt niet lelijker door" zei ze even grinnikend. Langzaam ging haar hand naar zijn pols. Ze wist zijn hand van zijn nek te krijgen, door iet wat moeite, want hij was niet bepaald slap. Ze kreeg een litteken in beeld en ze keek er naar. "dat is toch niet zo erg??" en haar rode ogen schoten weer naar Dylan, waarna ze rustig zijn hand weer op zijn keel legde. Misschien was hij hier namelijk niet zo van gediend dat ze dat had gedaan. Nou besefte ze zich dat hij alles aan had behalve zijn band. Ze bleef hem even aan staren "ooo... je bent je band kwijt?? moet ik hem zoeken??" vroeg ze met een lieve glimlach op haar gezicht.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dylan

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 12-05-11

Character
Leeftijd: 16 years 'ld
Krachten:
Partner: 'I won't let you down, Eve. ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   za mei 21, 2011 1:40 am

Eve vroeg hem wat er was. Toen haar blik op zijn hand gericht was, vroeg ze hem waarom hij zijn littekens zo verborg. Ze zei dat hij er echt niet lelijker door werd en hij kon een kleine glimlach niet onderdrukken. Ze haalde zijn hand weg en hij werkte eerst niet mee, maar uiteindelijk zuchtte hij een keer en liet hij zijn hand weghalen. Ze zei hem dat het niet zo erg was. Hij voelde hoe zijn hand weer naar zijn keel ging en hij zuchtte even, maar pakte haar hand beet, in plaats van zijn nek. Het duurde even voor ze zich realiseerde dat hij zijn band kwijt was en ze vroeg zich of ze moest helpen zoeken. Hij snoof zacht.
“Het.. Is niet alleen fysiek,” mompelde hij droogjes. “Ik zal de details voor me houden, maar.. De mensen die dit deden.. En de littekens op mijn rug veroorzaakten.. Waren mijn ouders,” sprak hij kalm, haar aankijkend. “Dus ik heb zo mijn redenen om het te verbergen, om vragen en dergelijke te voorkomen,” sprak hij toen en hij zuchtte even. Het voelde zo kaal, zonder die band om. Natuurlijk was het normaal dat hij het ‘s nachts allemaal af had, maar hij had net zonder problemen zijn piercings kunnen vinden. Zijn shirt was ook niet ver te zoeken en hij had gewoon geen zin om zijn broek al aan te doen; dat was veel te warm. Bovendien was hij volledig littekenloos op zijn benen; enkel zijn rug, nek en lip hadden littekens opgelopen. Al was het bij zijn lip meer een gat dan een litteken, anders paste zijn piercing niet, natuurlijk.
“Het zoeken is niet nodig.. Ik zal het wel vinden..” mompelde hij, al voelde hij zich niet helemaal op zijn gemak. Maar ja; bij een ‘normaal’ persoon zou hij het sowieso al niet hebben laten zien, hoe hard die ook aan zijn hand had getrokken. Toch voelde hij zich bij Eve net wat te veel op zijn gemak, dus maakte het weinig uit.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eve

avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 27-04-11

Character
Leeftijd: 16 jaar
Krachten:
Partner: You're always there, you're everywhere, Dylan ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   za mei 21, 2011 2:29 am

Toen ze zijn hand terug op zijn keel legde, pakte hij in plaats van zijn eigen keel haar hand vast. Ze keek er even verrast naar, maar ze liet het maar gewoon toe. Daarna glimlachte ze lichtjes naar hem. Toen ze had gevraagd of ze de band mocht gaan zoeken zei hij dat het niet alleen fysiek was. Ze keek hem nieuwsgierig aan, maar ook een tikkeltje bezorgd toen hij zei dat zijn ouders de littekens op zijn rug en nek hadden veroorzakt. Ook het gat in zijn lip was blijkbaar veroorzaakt door zijn ouders. Ze fronste en dacht terug aan haar eigen tijd, maar dat haalde ze zelf liever ook niet op. Ze knipperde een paar keer met haar ogen en keek hem weer kalm aan. "ik snap je helemaal, want ik kan het weten hoe dat voelt" en ze keek hem nog kalm aan. Ze was vroeger alleen maar gebruikt voor experimenten. Ze heeft nou een trauma aan naalden en haar ouders ziet ze als complete vreemden. Door haar ability om lichaamsdelen te veranderen in wapens, dachten ze haar even als testobject te gebruiken en wouden ze zelfs meer kinderen gaan inspuiten met haar DNA, want ze wouden meer van zulke "wapens". Ze werd daar niet meer gezien als normaal mensen. Ze was iniedergeval te eigenwijs om die band niet te gaan zoeken toen hij zei dat hij hem zelf wel ging zoeken. Ze liet zijn hand los. "dan heb je pech.. want ik ga hem lekker wel zoeken" en ze stak eigenwijs haar tong naar hem uit. Ze draaide zich om en keek onder haar kussen. Niks te zien. Ze kroop naar de rand van het bed. Ze zette haar handen op de vloer en bleef met de rest gewoon op het bed. Onderste boven keek ze onder het bed. Geen band te vinden. Ze ging weer recht zitten en schoof het haar weg wat hierdoor voor haar gezicht viel. "hmm..." dacht ze droog terwijl ze om haar heen keek. Haar blik ging naar de deken. ze trok de deken over haar heen zodat het uiteindelijk op de grond belandde, acht haar van het bed af. Blijkbaar had ze band gevonden, want hij lag aan de rand van het bed. "hoe krijg je het voor elkaar om dat ding daar te krijgen??" en ze moest even grinniken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dylan

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 12-05-11

Character
Leeftijd: 16 years 'ld
Krachten:
Partner: 'I won't let you down, Eve. ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   za mei 21, 2011 3:51 am

Ze zei dat ze het helemaal snapte, dat ze kon weten hoe het voelde. Hij wist haar verleden niet, maar zij scheen ook geen al te fijn verleden te hebben, dus hij liet het er maar bij. Toen ze eigenwijs zei dat ze wel ging zoeken, snoof hij zachtjes. Ze zette haar handen op de grond en keek ondersteboven naar beneden. “Ik denk dat het daar niet ligt,” meldde hij droogjes. Toen ze weer recht ging zitten glimlachte hij even naar haar. Hij wilde haar zeggen dat ze niet hoefde te zoeken, maar dat had hij al eerder duidelijk gemaakt. Ze trok de deken van het bed en toen hij zag hoe de deken op de grond viel, zag hij in zijn ooghoeken de band eronder verschijnen. Het ding lag aan de rand van het bed en hij teleporteerde het ding zo dat het direct om zijn nek zat. Ze vroeg hem hoe hij het voor elkaar kreeg om dat ding daar te krijgen en hij hief één wenkbrauw op. “Ik heb werkelijk waar geen idee,” zei hij droogjes.
“Heel erg bedankt,” zei hij, waarna hij haar even een kusje op haar lippen gaf en haar daarna glimlachend aankeek. Zijn vingers gingen even langs de band en hij sloeg zijn blik neer. Al snel keek hij weer naar haar en hij glimlachte lichtjes. Het was duidelijk dat hij nog niet helemaal wakker was, aangezien hij ook nog even een keer gaapte. “Hmnpf.. Ik moet toegeven dat het heerlijk lag met jou naast me,” glimlachte hij.
Ergens voelde hij de behoefte om te vragen of ze vandaag wat leuks konden gaan doen, maar hij wist dat hij vandaag naar Midori moest, in verband met de ruzie die ze hadden gehad. En, hij moest het goedmaken. Ze had het niet expres gedaan, maar het had pijn gedaan dus was hij nogal snel geflipt.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eve

avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 27-04-11

Character
Leeftijd: 16 jaar
Krachten:
Partner: You're always there, you're everywhere, Dylan ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   za mei 21, 2011 4:54 am

Toen ze ondersteboven was gaan hangen om te kijken of de band onder het bed lag, hoorde ze Dylan zeggen het daar waarschijnlijk niet lag. Toen ze omhoog kwam keek ze hem weer even aan en ze zag zijn glimlach. "je weet maar nooit..." zei ze droog. Na dat ze de deken op de grond had gepleurd en vervolgens de band had zien liggen aan het eind van het bed, had ze gevraagd hoe die daar terecht gekomen was. Haar blik ging naar Dylan en ze zag dat hij de band al weer om had. Hij zei dat hij geen idee had met een opgetrokken wenkbrauw, hoe die band daar terecht was gekomen. Ze kon alleen maar even grinniken, want niet veel later voelde ze zijn lippen even op haar wang en hij had natuurlijk ook nog bedankt. Ze glimlachte lichtjes. "geen dank.." en ze keek weer naar haar deken die op de grond lag. Haar blik ging weer naar Dylan's rode ogen en ze merkte dat hij gaapte. Voordat ze echter iets kon gaan zeggen. Zei hij dat het heerlijk lag met haar naast hem. Ze werd even lichtelijk rood "dat geloof ik best..." en ze moest even grinniken en keek heel even weg. Ze vroeg zich af wat ze vandaag konden gaan doen. Ze bedacht zich ook nog ff dat ze zich om moest kleden. Ze sprong van bed en smeet haar kledingkast open. Ze sleurde een roze setje, beha en onderbroek uit de kast en legde die op bed. Vervolgens pakte ze een spijkerrokje en een shirtje wat er wel bij paste. Ze deed de kast weer dicht en legde de kleren op bed. Ze keek ernaar waarna ze vervolgens weer naar Dylan keek. "kan je miss even om draaien" zei ze met een flauwe grijns op haar gezicht.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dylan

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 12-05-11

Character
Leeftijd: 16 years 'ld
Krachten:
Partner: 'I won't let you down, Eve. ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   za mei 21, 2011 7:06 am

Eve zei dat ze dat best geloofde en hij grinnikte droog. Toen ze van het bed sprong en een roze beha en onderbroek naar het bed gooide, pakte hij de onderbroek droog beet en keek ernaar. “Gaan we vandaag voor roze? Interessant,” glimlachte hij en hij legde het ding terug. Hij keek even goedkeurend naar de beha. “Die past wel,” zei hij, doelend op de te kleine bloemetjesbeha die hij eerder had gevonden. Ze pakte nog een spijkerrokje en een shirtje. “Awh.. Doe je niet eens het shirt aan wat ik voor je uitkoos?” vroeg hij droog. Hij snoof even zacht en teleporteerde het shirt wat ze aan had zo zijn handen in. “Zonde,” zei hij droogjes.
Toen ze hem vroeg of hij zich om wilde draaien, kwam hij het bed af en sloeg hij zijn armen om haar heen. “Nee,” sprak hij kalm. Hij gleed met zijn vinger langs de sluiting van haar beha. Hij maakte het los en toen.. Had ze gewoon ineens de roze aan. Hij lachte droogjes. “Move Point vervangt hetgeen wat er al is door hetgeen wat ik er wil hebben. Normaal is dat gewoon lucht, maar ik kan bijvoorbeeld ook twee dingen van plaats laten veranderen,” zei hij en hij knikte naar haar oude beha die precies op de plek lag van die die ze nu aan had. Hij legde zijn handen even op haar heupen en drukte zacht zijn lippen op haar wang. Hij maakte een beweging alsof hij haar onderbroek uit zou doen, maar toen had ze ineens het roze ondergoed aan.
“De rest kan je zelf wel, neem ik aan?” vroeg hij zacht en hij sloeg zijn armen even rond haar middel, maar plofte toen weer neer op het bed. Precies op het moment dat hij het bed raakte, had hij andere - schone - kleren aan en was zijn vuile was opgeruimd, in zijn eigen kamer. Simpel. Hij hoefde nooit moeite te doen voor dingen zoals dat en eigenlijk vond hij het wel best zo. Natuurlijk had hij alles wat Eve aan wilde doen in één keer bij haar aan kunnen doen, maar dat zou saai zijn.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eve

avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 27-04-11

Character
Leeftijd: 16 jaar
Krachten:
Partner: You're always there, you're everywhere, Dylan ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   za mei 21, 2011 7:23 am

Toen ze haar kleding op het bed had gegooid en nog aan het zoeken was in haar kast naar de rest van d'r kleding, hoorde ze Dylan's stem. Blijkbaar vond hij het interessant dat ze voor roze ging vandaag. Ze zuchtte even en wilde verder gaan met zoeken naar haar kleding, maar toen hoorde hij Dylan's woorden. Hij zei dat deze beha wel paste, volgensmij doelde hij op haar té kleine bloemetjesbeha. Ze zuchtte weer eens en ze keek hem even droog aan. Toen ze alles had gepakt vond Dylan het jammer dat ze niet eens het shirtje aan deed wat Dylan haar aan had gedaan. "dat schijnt door en ik ga niet zo daarmee rond lopen" zei ze droog. Opeens was dat shirtje verdwenen en zat het nu in Dylan's handen. Ze sloeg automatisch haar armen om zichzelf heen. Ze werd weer rood. Toen ze had gevraagd of hij om wou draaien, omdat ze wou dat er niemand naar haar zat te staren, dat vond ze nooit fijn. Deed hij niet wat ze vroeg, maar dat had ze kunnen verwachten. In plaats daarvan kwam hij van het bed af en sloot hij zijn armen om haar heen. Waarna hij vervolgens nee zei. "Dylan...?!!' zei ze met een piepstemmetje toen ze zijn vinger bij haar behasluiting had. Ze voelde hoe hij het los maakte en kneep haar ogen dicht. Toen ze ze echter weer open deed, merkte ze dat ze nog steeds wat aan had. Ze keek naar beneden en zag dat ze de roze beha aan had. Vervolgens hoorde ze dus Dylan's uitleg. "aha..." mompelde ze droog. Niet veel later voelde ze zijn handen bij haar onderbroek en een kusje op haar wang. Ze had de neiging om haar onderbroek vast te houden zodat hij hem niet uit kon trekken, maar ze wist dat hij hem waarschijnlijk om wisselde met de roze. Tenminste dat hoopte ze. Binnen enkele seconden had ze dus het roze onderbroekje aan. Hij vroeg of ze de rest zelf kon en ze keek hem aan en zuchtte. Ja, ze kon alles zelf, maar ja hij had het weer willen doen. "ja dat kan ik wel" zei ze droog terwijl ze zag hoe Dylan opeens schone kleren aan had. "ik wou dat ik dat zelf kon" zei ze grinnikend. Ze liep naar het bed en pakte het spijkerrokje en deed die aan, daarna volgde het shirt wat ze over haar hoofd heen trok en goed deed. Ze liep naar haar nachtkastje en ging door haar knieën. Deze keer was ze zo slim om niet te bukken. Ze opende de la en haalde er een kam en een spiegeltje uit. Het spiegeltje zette ze neer en ze begon haar haar te kammen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dylan

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 12-05-11

Character
Leeftijd: 16 years 'ld
Krachten:
Partner: 'I won't let you down, Eve. ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   za mei 21, 2011 7:54 am

Ze had als eerste geschrokken gereageerd. Perfect. Ze zei dat ze de rest zelf wel aan kon doen en hij glimlachte. “Ik wil het ook wel voor je doen, hoor,” zei hij droogjes. Toen ze zei dat ze wilde dat ze het zelf kon, snoof hij. “Maar als je het zelf kon, ging het zo snel dat ik niet eens geïnteresseerd toe zou kunnen kijken,” zei hij, op zo’n toon alsof dat een ramp zou zijn. “Bovendien zou ik je dan ook niet kunnen helpen,” zei hij, deze keer alsof dat nog erger zou zijn. Alsof het net zo erg was als de rampen in Japan, of zo. Ach.. Voor hem was dat even erg. Misschien nog erger. .. Ja, waarschijnlijk was het erger. Japan boeide hem weinig. Hij ging even met zijn hand door zijn haar. En nog een keer. Tot hij besloot dat het naar zijn weten wel oké zat. Hij was niet van plan hier zijn haar te gaan kammen of zo, zoals Eve wel deed. Hij ging languit op het bed liggen, terwijl hij toekeek hoe zij haar haren aan het kammen was.
“Ik moet zo weg,” zei hij droog, kijkend naar het bed boven hem. “Ik heb volgens mij iemand laten huilen,” merkte hij droogjes, doelend op Midori. Hij voelde even aan zijn lip. Hij had zijn piercing er heel eigenwijs terug in gedaan, maar er was dus een korstje op te vinden als je de piercing weg haalde. Dat kind was over zijn piercing gestruikeld, waardoor zijn lip heel erg was gaan bloeden. Hij was blij dat ze het niet kapot had getrokken, dat hij nu een gespleten lip had of zo. Of dat hij zijn piercing niet meer goed in zou kunnen. Dat zou namelijk nog erger zijn.
Hij stond rustig op. “Ik zie je nog wel,” zei hij glimlachend en hij drukte heel even zijn lippen op haar wang. Vervolgens liep hij rustig - met zijn handen in zijn zakken - de kamer uit. Teleporteren zou niet helpen; hij wist niet waar Midori was, dus moest hij echt zoeken. Hij haatte zoeken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Eve

avatar

Aantal berichten : 182
Registratiedatum : 27-04-11

Character
Leeftijd: 16 jaar
Krachten:
Partner: You're always there, you're everywhere, Dylan ♥

BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   za mei 21, 2011 8:03 am

Toen ze de rest aan het aan doen was hoorde ze zijn woorden dat hij het ook wel wilde doen. "je hebt het leukste al gedaan.." zei ze even droog, maar wel met een glimlach. Toen ze ook had gezegd dat ze alles zelf had kunnen doen, had hij gereageerd met dat het dan te snel zou gaan om geïnteresseerd toe te kijken. Ze rolde even met haar ogen en kon haar grinnik niet in houden, want hij zei het alsof het nog erger was dan dat de wereld zou vergaan of zoiets. Toen hij zei dat hij haar dan ook niet kon helpen, keek ze hem met een rode kop aan. "je hebt me al genoeg geholpen" zei ze droog. Ze was nog steeds in de spiegel aan het kijken. En haar haar goed aan het doen ofcourse. Maar ze was nou eenmaal een meisje en ze bleef er ook een. Ze hoorde de woorden van Dylan dat hij zo weg moest omdat hij waarschijnlijk iemand had laten huilen. Haar ogen werden groot en ze legde haar kam neer. Ze keek hem even verbaasd aan, maar ze hield haar mond maar. Waarschijnlijk ging het haar niks aan of zoiets. Toen hij rustig op stond keek ze hem nieuwsgierig aan. Hij zei dat hij haar nog wel een keer zag en voelde zijn lippen op haar wang. Ze hoopte eigenlijk dat ze hem snel weer zag, maar dit was waarschijnlijk heel belangrijk. "is goed, zie je later" en ze keek weer naar de spiegel. Ze hoorde de deur van de meisjesslaapkamer en deed haar kam in het nachtkastje. Vervolgens ging ze ook maar de grote zaal uit aangezien hier niks te doen is.

Topic gesloten Razz
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: This is a girl's room...   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
This is a girl's room...
Terug naar boven 
Pagina 2 van 2Ga naar pagina : Vorige  1, 2
 Soortgelijke onderwerpen
-
» Let's have another toast to the girl almighty
» Room 4 [Arianna, Annabelle, Adelyn and Lorise's room]
» What is lost sometimes can be found | Room 98 [Dennimae]
» Room 72 | Forbidden kingdom [Allison]
» Room 13| Dalton & Cole

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Degree :: Slaapkamers :: Meisjes kamer-
Ga naar: