PortalPortal  IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 We want war ♥

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Midori

avatar

Aantal berichten : 112
Registratiedatum : 29-04-11
Leeftijd : 21
Woonplaats : Rotterdam - Beverwaard

Character
Leeftijd: 15
Krachten:
Partner: -

BerichtOnderwerp: We want war ♥   wo mei 18, 2011 3:24 am

‘Enge pedofielen, en mensen die je pijn willen doen.’ Ze keek hem verbaasd aan. ‘Wie wilt iemand nou zomaar voor niets pijn doen?’ Ze snapte het niet. Hoe kon er zo veel haat in een persoon zitten? Dat bestaat toch gewoon niet? Komt dat niet uit sprookjes? Midori vond het maar wonderbaarlijk raar.
Hij vroeg of ze niet meer zin had in volwassenere films. Waarbij ze geïrriteerd nee had geschud. Maar waarbij hij later had gezucht dat hij ook geen zin had in een romantische comedy. Dat soort films die Midori het bloed onder haar nagels weg liet pulken. Dat vond ze dan weer te nep. En te klef.
Nadat Dylan hun naar dat aparte kamertje had geteleporteerd rende ze meteen op de stapels dvd’s af. Ze gooide ze een voor een van de stapel af ergens richting Dylan’s hoofd. Tot haar grootste spijt lag Avatar the movie er niet tussen. Maar wel een verdwaald playstation 3 spel. Ze hield hem omhoog. Op de voorkant stond een man met cape. En er stond met letters op geschreven ‘Assassi’s Creed Brotherhood.’ Ze keek Dylan aan. “We kunnen ook dit gaan doen. En dan samen tegen elkaar.” Ze keek hem hoopvol aan. Ze had dan misschien geen idee wat voor spel het was, het leek haar best leuk om het te spelen. Vooral omdat ze met Dylan nog niet iets hebben gedaan wat een beetje jongensachtig is.
Ze stond op om twee playstation 3 controllers, waarbij ze er eentje aan Dylan gaf. “SPELEN.” Beval ze hem. Waarbij ze de tv en de playstation aanzette. Ze ging naast hem zitten. En wachtte tot hij het spel opstartte.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dylan

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 12-05-11

Character
Leeftijd: 16 years 'ld
Krachten:
Partner: 'I won't let you down, Eve. ♥

BerichtOnderwerp: Re: We want war ♥   wo mei 18, 2011 4:25 am

Helaas voor Midori, maar gelukkig voor hem, was Avatar niet te vinden. De spellen en films die naar zijn hoofd waren gevlogen, vielen stuk voor stuk in zijn stilstaande hand door zijn Move Point. Veel handiger dan moeite doen. Toen ze klaar was met gooien teleporteerde hij alles terug. In plaats van Avatar hield ze een spel omhoog. Assassin’s Creed Brotherhood, het enige écht goede spel in zijn ogen, samen met de andere twee spellen uit de reeks. Hij keek haar even met een verbaasd hoofd aan toen hij een controller aangegeven kreeg en hij pakte hem aan. Ze beval hem om te spelen en hij grinnikte.
Hij ging naar het spel. Het duurde even voor het geladen was en hij Multiplayer kon aanklikken. Eenmaal hier aangekomen gleed zijn blik over het scherm. Level 50. Hij paste even Profiel Set nummer 1 aan (om het makkelijk te houden). Hierbij koos hij wat hij altijd het beste kon gebruiken. De ene Ability die hij koos was Power Morph (L2), waarmee hij een groep mensen om zich heen kon veranderen in.. Tjah.. Zichzelf. De ander was Poison (R2). Heel irritant als je vergiftigd werd, maar het was een kracht die hij maar al te graag gebruikte. De Slow Poison, wel te verstaan. Het duurde langer voor je doelwit stierf, maar je kreeg dan meer punten. Zijn ene Perk was blender, waardoor wanneer hij in een groepje ging staan, één van de mensen daar automatisch in hem veranderde. De andere was Fast Getaway, wat altijd hielp wanneer je aan het vluchten was. Zo ontkwam hij zijn achtervolgers veel makkelijker. Tot slot de Streaks. De ene die hij nam was ‘score x2’. Wanneer hij drie keer faalde in het doden van iemand, kreeg hij dit. Dan zou het aantal punten wat hij de volgende keer kreeg verdubbeld worden. De ander was ‘Streak Bonus +750’, waarbij hij 750 punten kreeg als hij vijf mensen achter elkaar Incognito of Geruisloos doodde. Dat moest lukken.

Toen hij dit allemaal had ingesteld, ging hij terug naar het Multiplayer scherm en laadde hij een spel. Het werd Gezocht. Level; Venezia (Venetië). Eén van de levels waar hij redelijk zijn weggetje in kon vinden, al was het vreselijk irritant dat mensen op het hoge dak gingen staan en dan ineens uit de lucht kwamen vallen om je te doden.
Het spel was gelukkig al snel geladen en er deden acht mensen mee. Iemand had zijn account vernoemd naar George Bush en hij keek er nu al naar uit om die te vermoorden, gewoon om te kunnen lachen om wat er dan op het scherm zou staan. Het poppetje dat hij koos was de Harlequin. Een karakter die niet voor iedereen beschikbaar was, maar waar hij persoonlijk wel wat in zag. Hij was dus blij dat het karakter hier beschikbaar was. Hij koos Profiel Set 1 - voorspelbaar - en glimlachte, wachtend tot het spel zou beginnen.

Het spel begon en degene die hij moest vermoorden was George Bush, een gast van level 50, die als karakter de priester had genomen. Een kale gast in een jurk. Hij liep door een gangetje en zag al snel de kale gast tussen allemaal courtisanes staan en hij schudde glimlachend zijn hoofd. “Valt niet op, hoor,” mompelde hij droogjes en hij liep op Bush af, om hem vervolgens te vermoorden. Hij hoorde iets over First Blood en kreeg aardig wat punten voor de kill, in verband met het feit dat het een verborgen gast had moeten zijn. Helaas voor hem was hij al snel gezien omdat de geliefde Courtisane Morph had gebruikt. “Danke schön, Courtisane,” sprak hij droogjes. Hij stond eerste. Het spel was dan ook pas twintig seconde bezig.
Zeven minuten en twintig seconden, dat was de tijd die er nog over was. De punten die hij had? Eenentwintighonderd. Hij was tot nu toe nog geen enkele keer vermoord en had zijn Streak dus nog niet kunnen gebruiken. Bovendien had hij pas drie kills gemaakt - waarvan één met Poison - dus ook de andere streak was nog niet gelukt.
Vijf minuten en drie seconden. Zijn eerste dood. Hoe kwam het? Er kwam een domme mongool van het dak springen toen hij iemand had vermoord. Helaas voor de domme mongool kreeg die maar driehonderd punten voor zijn kill. Domme mongool - ook wel bekend als George Bush - was zesde. Hij was eerste, met op het moment 3200 punten. Onder hem stond een gast met 2000 punten, maar die werkte zich in een rotvaart omhoog. Hij moest uitkijken, wilde hij winnen.
Twee minuten, acht seconden. 4950 punten, twee keer dood gegaan in totaal. Onder hem stond een gast met 3150 punten, die zich blijkbaar wat minder snel omhoog werkte als hij had verwacht. Onder die gast stond iemand met 1900 punten, dus die was geen gevaar voor zijn eerste plek. Hij was dus ook niet bang dat hij geen tweede zou worden, op zijn minst, als eerste zou mislukken. Maar, hij had er alle vertrouwen in.
Vijftien seconden. Vier keer dood gegaan, want hij had nu vier achtervolgers achter zich aan, waaronder Domme Mongool Bush. En die sprong elke keer van het dak af. Hij had het al een aantal keer laten mislukken door te morphen, maar Domme Mongool Bush (DMB in het kort) zat hem de hele tijd achterna als een of andere vieze stalker. Zo werd hij na een kill vaak vermoord. Ach.. Hij was gewoon geliefd.
0 seconden. Het spel was over. “You have finished first,” klonk de computerstem en hij glimlachte. Zesduizend achthonderd punten. Onder hem iemand met Zesduizend vijftig. Daaronder iemand met vierduizend, en de rest stond aardig laag. Hij had dus een mooi potje gespeeld en gewonnen.
Hij gaf de controller aan Midori. “Je hebt niets aan die andere controller,” sprak hij kalmpjes. Hij drukte even voor haar op kruisje, zodat het volgende potje kon beginnen. Hij was benieuwd hoe ze het zou doen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Midori

avatar

Aantal berichten : 112
Registratiedatum : 29-04-11
Leeftijd : 21
Woonplaats : Rotterdam - Beverwaard

Character
Leeftijd: 15
Krachten:
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: We want war ♥   do mei 19, 2011 9:25 am

Dylan begon het eerste potje. Ze zag dat hij een mannelijke clown met masker had genomen. Ze moest best lachen om het beeld. Het zag er namelijk niet uit. Ze keek hem aan. “Waarom neem je nou niet het meisje? Zij ziet er cooler uit dan die mislukte clown.” Zei ze doodserieus. Terwijl ze het niet zo serieus meende.
Ze keek weer naar het scherm. Hij doodde iemand.. +1200. Nu werd hij vermoord. +400 voor die ander. Hij werd gestalkt. Bam, stalker neergeslagen. Zo ging het wel even door. Daarna vloog er weer een kale opa in jurk op hem.. Hup. Dood..
Ze stond op en liep naar de tv waar de kom met snoep stond. Ze bukte en pakte de schaal op, om hem daarna weer tussen hen in te zetten. Ze ging in kleermakerszit zitten en streek haar korte, blauwe jurkje weer glad.
Toen hij nou eenmaal klaar was, en uiteraard dik eerste, kreeg zij de controller in haar handen geduwd. “Ik heb het meisje! Ik heb het meisje!” Riep ze blij toen ze het meisje net op tijd had aangeklikt. “Zij ziet er cool uit. Vooral met die waaier.” Zei Midori trots tegen Dylan over haar account. Het spel begon.
Als eerst begon ze maar wat rondjes te rennen. Tot ze erachter kwam dat ze het rondje eronder moest volgen. Dus dat deed ze. Ze zag toen een groepje poppetjes lopen, waaronder twee dikke kabouters met rode baardjes. Net zo eentje stond rechts bovenin het scherm. Die moest ze dus hebben. Ze rende erheen en drukte op vierkantje. First blood verscheen in beeld. Met 150 punten. “YEAH IK ROCK.” Schreeuwde ze. Een aantal seconde later, als ze weer verder was met rondjes sprinten, werd ze vermoord door een man met een lange jurk en een kippenhoofd masker. Even later moest Midori hem vermoorden. Maar omdat ze het spel al een beetje in de gaten had besloot ze het via het dak te proberen. Ze zag links bovenin het scherm dat er geen rode dingen gekleurd waren. Dus ze had geen stalkers. Ze zag de enge vogel lopen. Zonder ook maar iemand naast hem. Ze klikte hem vast en besprong hem. +1200 punten verscheen in beeld. Dit niet voor de kill zelf. Ze kreeg bonuspunten vanwege haar comeback. Aangezien ze daarvoor nog eens vier keer was vermoord zonder dat zei iemand had vermoord. Met haar tong uit haar mond begon ze aan de volgende kill. Ze zag al dat ze diegene kon vergiftigen, van het potje van Dylan. Dus dat probeerde ze ook. Alleen was het probleem dat ze de verkeerde nam, dus veel nut had het niet.
Ze had nu nog maar twee minuten de tijd. En moest de kale opa in jurk doden. Waarvan hij alweer de naam George Bush had. Ze grinnikte even en vermoorden hem. Deze keer ging het makkelijk. Aangezien ze hem had beslopen via het dak. En de sukkel dat niet had gezien. “YEAH DIE LOZER!” Riep ze trots toen ze hem ook daadwerkelijk had vermoord.
Aan het eind van het potje was ze van de acht mensen zevende geworden. Waar Midori zelf hartstikke trots op was. Tot ze zag dat diegene die op acht stond nul punten had. Hoofdwaarschijnlijk omdat diegene er niet was.
Ze gaf de controller blij aan Dylan. “En.. Was ik goed?” Vroeg ze hem. “Hoelaat ben je eigenlijk van plan te slapen,” Ze keek even snel op de klok. “Het is al bijna 1 uur ‘s nachts!” Ze was er verbaasd over. Ze hadden maar een paar potjes gedaan. En de tijd was voorbij gevlogen. “Naja, Succes. Neem het meisje.” Raadde ze hem blij aan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dylan

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 12-05-11

Character
Leeftijd: 16 years 'ld
Krachten:
Partner: 'I won't let you down, Eve. ♥

BerichtOnderwerp: Re: We want war ♥   vr mei 20, 2011 9:03 am

Midori faalde. En dat was zo goed te zien dat het gewoon niet normaal meer was. Het begon met dat ze helemaal blij was met dat ze het meisje had. Wat Dylan haar niet vertelde, was wat de andere betekenis van het woord Courtisane was. Vervolgens ging ze rondjes rennen, maakte ze First Blood - hoe deed ze het? - en ze werd gedood. Zo ging het lang door. Ze eindigde als zeven van de acht, maar hij wist dat de achtste pas aan het einde van het spel erin was gekomen; gebeurde hem ook weleens. Vreselijk irritant, wist hij uit ervaring.
Midori vertelde hem het meisje te kiezen en hij snoof. “Ik zal mijn best doen,” zei hij droog. Hij wist al wie hij koos. Hij ging door, tot hij aankwam bij het meisje met het gouden en paarse pakje. Hellequin, was de naam die ze droeg. Oké, de echte naam was Caha, maar ze noemde zichzelf The Hellequin. Dit was de zus van de gast die hij hiervoor had gekozen; Cahin. Ook wel bekend als The Harlequin. Hij koos het zelfde setje als hiervoor, dus daarover nadenken was overbodig. Het level was Firenze. Typisch. Zijn geboorteplek. Hij pakte zijn telefoon uit zijn zak en zette het liedje Bodies van Drowning Pool op.

Het spel begon en zijn doelwit was dichtbij. Hij glimlachte en liet de Hellequin langzaam doorlopen. Haar perfecte figuur liet hem glimlachen, al was het maar een spel. Het was gewoon.. Perfect! Als ze de H.. Courtisane nou zo’n mooi lichaam hadden gegeven.. Nu leek de Hellequin meer op zo’n ‘Courtisane’!
Zijn doelwit was in zicht. Het was de Courtisane. Glimlachend liep hij schuin voorbij haar, maar toen draaide hij zich plots om. ‘This is the end,’ klonk het nummer en hij glimlachte. De Hellequin stak haar mesje in de voet van de Courtisane, toen in de kin, haalde hem uit de voet en vervolgens de andere ook uit de kin, waarna de courtisane dood neerviel. First Blood. Hij kreeg er aardig wat punten voor aangezien hij ook Incognito was en de Courtisane verborgen was - maar hij had haar daarvoor toch al gezien - dus stond hij gelijk eerste. Dit potje zou makkelijk worden.
Vijf minuten over; hij was precies op de helft. Hoe veel punten hij had? Hij zat al boven de drieduizend, terwijl hij maar zo’n vier kills had gemaakt. Als je mooie kills maakte, had je geen honderden kills nodig voor zoveel punten. Bovendien hielp verdoven en ontsnappen ook.

Het potje was afgelopen. 7850 punten. Onder hem iemand met 7000, eronder iemand met 5000 en de rest faalde hard. Hij snoof eventjes zacht en gooide de controller tegen Midori’s hoofd. “Veel succes ermee,” zei hij. “Dit meisje heeft mooiere T.. Rondingen.. Dus neem haar,” zei hij droog glimlachend, waarna hij zich achterover liet vallen. Midori faalde, dus dit potje zou toch saai worden. Hij kon best even slapen.. Hij sloot zijn ogen en voor hij het wist lag hij al diep te slapen, het geluid van de PS3 en Midori negerend.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Midori

avatar

Aantal berichten : 112
Registratiedatum : 29-04-11
Leeftijd : 21
Woonplaats : Rotterdam - Beverwaard

Character
Leeftijd: 15
Krachten:
Partner: -

BerichtOnderwerp: Re: We want war ♥   za mei 21, 2011 1:57 am

Vlak nadat hij het potje was gestart was ze even snel terug gerend naar de slaapkamer. Zodat ze haar pyjama alvast aan kon doen. Toen ze zich had omgekleed was ze weer snel teruggerend. Waarbij ze al snel weer naast hem neer plofte. Maar dan deze keer in haar o zo bekende pyjama. Ze pakte weer een snoepje. En besloot deze keer goed op te letten met wat hij deed. Zodat ze het misschien over kon nemen en de volgende keer wat beter zou presteren.
Een tijdje later zat ze al half met haar ogen dicht. Tot er een controller naar haar hoofd werd geslingerd. Ze hoorde hem vaag iets zeggen over dat ze die mislukte clownvrouw moest nemen. Dus deed ze dat maar. Het spel begon.

Ze had dus de clown. Maar bleef rustig lopen tot ze gefluister hoorde. Iemand met een rood pijltje boven zijn hoofd kwam op haar af gerent. Waarna hij de clown naast haar had vermoord. Daarna rende diegene die zij moest hebben langs het groepje waarmee ze liep. En vermoorde het meisje die zij eerder had gehad als poppetje. Plus heel veel punten.
Even later toen ze merkte dat ze 2e stond, en vermoord werd. Zag ze dat ze niet veel scheelde van diegene die 1ste stond. Ze besloot nog snel in die laatste 2 minuten wat haast te maken en wat mensen te vermoorden. En het was haar ook gelukt. ‘You have finished first.’ Verscheen er op het scherm.

Van blijdschap sprong ze op en huppelde vrolijk rondjes door de kamer. Waarbij ze een aantal keren over Dylan heen sprong. Ze deed wat mislukte moonwalks, maar Dylan reageerde er niet op. Ze bukte even langs zijn hoofd om te kijken of hij echt sliep. Ze haalde haar schouders op en danste vrolijk verder. Maar toen ze weer over zijn hoofd heen wilde stappen, stapte ze mis en bleef met haar tenen haken in zijn kettingpiercing. Met een klap viel ze op de grond. Een pijnscheut ging door haar voet. Ze was met haar hoofd op de grond gevallen. Een pijnlijke hoofdpijn kwam haar tegemoet. “Auw..” Was het enigste wat ze er pijnlijk en kreunend kon zeggen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Dylan

avatar

Aantal berichten : 126
Registratiedatum : 12-05-11

Character
Leeftijd: 16 years 'ld
Krachten:
Partner: 'I won't let you down, Eve. ♥

BerichtOnderwerp: Re: We want war ♥   za mei 21, 2011 4:08 am

Hij was rustig in slaap gevallen. Een slaap met een rustige droom, die hij zich achteraf toch niet meer zou herinneren. Helaas werd hij al snel uit zijn slaap gehaald door een snijdende pijn. “Godverdomme!” riep hij luid en hij sprong omhoog, voelend hoe zijn lip was begonnen te bloeden. Hij teleporteerde de piercing - inclusief de ketting en de piercing in zijn oor - zijn hand in. “Kan je niet uitkijken, rotkind?” siste hij kwaad.
Hij voelde wat op zijn shirt komen en het scheen bloed te zijn. Hij hield zijn hand voor zijn lip en keek er toen naar. Bloed. Kut kind. Fijn. Hij begon te vloeken en het schelden door het rotkind dat net aan zijn ketting had getrokken en hij wist niet precies wat hij zei, maar het was vast en zeker harder dan wat hij in werkelijkheid bedoelde. Hij had gewoon stekende pijn door wat dat kind hem had aangedaan en het leek er even niet op dat zijn lip zou stoppen met bloeden.
Tussen de Nederandse scheldwoorden kwamen ook wat Italiaanse zoals Ladro, waarvan de betekenis een ander woord voor ‘Courtisane’ was. De andere woorden dacht hij compleet niet over na; hij was gewoon pisnijdig nu dit rotkind hem had laten bloeden. Hij gromde nog wat woorden, waarna hij opstond.
“Ik ben weg hier,” gromde hij en nijdig stapte hij weg. Door de stekende pijn kon hij zich niet weg teleporteren. Leuk. Daarom moest hij helemaal naar de wc’s toe lopen - terwijl hij er meestal zo was - terwijl hij het bloed in zijn handen voelde lopen en het er aan de onderkant uit kwam, om over zijn nek naar beneden te druppen. Fijn. Verschrikkelijk rotkind dat ze was. En zo was de avond natuurlijk in één keer verpest.
Haar schuld. Absoluut haar schuld.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: We want war ♥   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
We want war ♥
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Degree :: De Gangen-
Ga naar: