PortalPortal  IndexIndex  KalenderKalender  FAQFAQ  ZoekenZoeken  GebruikerslijstGebruikerslijst  GebruikersgroepenGebruikersgroepen  RegistrerenRegistreren  InloggenInloggen  

Deel | 
 

 Losing myself

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Losing myself   wo mei 18, 2011 6:53 am


[Alleen Mizore]
Zijn handen gingen afwezig over het verband op zijn armen. Er ging een huivering door hem heen en hij kneep zijn ogen dicht. In kleermakerszit zat hij in het hoge gras. Hij kromp in elkaar door een plotseling geluid, maar het was maar de stem van een vogel.
Zijn gedachten gingen naar de ochtend, de vreselijke ochtend die hij had moet doormaken. Ze was nu al een week ongeveer een meisje, in zijn ogen en hij kon het gewoon niet. Bryce kon op een of andere manier niet meer van haar houden, zoals hij bij Katsu had gedaan. Hij wou het wel, maar het was gewoon.. onmogelijk. Boos verborg hij zijn gezicht in zijn handen, wou helemaal niet gaan huilen. Toch liepen de tranen al snel over zijn wangen. Hij had het, simpel gezegd uitgemaakt met haar. Iets wat hij liever niet had gedaan, aangezien hij nu pas besefte dat zij ook Katsu was en hij het dan ook had uitgemaakt met hem. Hij trok zijn knieën op en verborg zijn gezicht in de in elkaar gevouwen armen. Waarom had hij gewoon niet beter nagedacht? Waarom moest hij altijd zo overhaastig reageren. Snikken borrelden uit zijn keel en boos schreeuwde hij even, aangezien hij niet wou huilen, maar daardoor werd het alleen maar erger. Bryce verloor zijn evenwicht en viel op de grond, verborg zijn gezicht in zijn handen.
Na een poosje werd het gesnik minder en hield hij zijn handen voor zijn gezicht weg. Tegenslagen in het leven verwerken waren niet van zijn beste kanten en hij huilde ook snel. Een huil baby, dat was hij. Tijdens emotionele momenten zoals deze, of depressieve periodes, verdween zijn mensenafstotende kracht als sneeuw in de zon en was hij juist tastbaar voor mensen die hem wouden aan raken. Door zijn tranen zag hij een schim zijn kant op komen en hij deed zijn ogen dicht, wou het huilen verbergen. Toch wist hij had het duidelijk zichtbaar was dat hij gehuild had en nog steeds tranen had.
“I want to die..” fluisterde hij met een gebroken stem, geen idee of de persoon die zijn kant op was gelopen hem kon horen. Verslagen verborg hij zijn gezicht in zijn handen omdat er weer een huilbui aan zat te komen.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mizore

avatar

Aantal berichten : 487
Registratiedatum : 10-04-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : Rotterdam, Beverwaard.

Character
Leeftijd: 15 years 'ld
Krachten:
Partner: Somehow you're my most precious treasure now, Soul. ♥

BerichtOnderwerp: Re: Losing myself   wo mei 18, 2011 7:48 am

Haar halflange bruine haren hingen op haar schouders en ze keek even naar de lucht. Ze had een kort roze rokje aan met laarzen, waar een bonten rand aan zat. Daarboven had ze een lichtblauw shirt met muzieknootjes en een grijs jasje erboven, die ergens bij haar ribben stopte. Van binnen was het van dezelfde kleur nepbont als de bovenkant van haar laarzen en dit was te zien bij haar kraag en de uiteinden van haar mouwen. Verder hing er een gouden figuurtje aan haar jasje, want.. Ze beschouwde kinderachtige figuurtjes vaak nog als schattig. Verder had ze - tot slot - een oranje klipje met gele stippen in haar haren. Ze had altijd een klipje, alleen deze had ze weinig in. Dit omdat het een cadeau was geweest van haar moeder toen ze wat kleiner was. Vandaag had ze het wel in. Niet dat daar een speciale reden achter zat, of iets in die zin. Ze was gewoon in een goede bui en had vandaag dus zin gehad om het in te doen. Er zat een groene band rondom haar rechterbovenarm, die voor de Council stond. Haar arcademuntjes die ze gebruikte voor haar Railgun, zaten veilig in haar zak. Ze voelde zich gewoon veel veiliger met die muntjes op zak.

Ze hoorde iets en keek op, haar bruine ogen gericht op een gedaante wat verderop. Toen ze wat beter keek, viel het haar pas op dat het een jongen was. Een blonde jongen. Knap, dat zeker. Zijn houding betekende niet veel goeds; hij leek.. Verdrietig. Daarom liep ze met langzame passen op hem af. Hoe dichterbij ze kwam, hoe beter ze het kon horen. Het gesnik van de blonde jongen. Het deed haar pijn om iemand zo te zien. Het scheen dat het minder werd, maar alsnog was het hartstikke goed zichtbaar dat hij gehuild had. Ze hoorde hem iets zeggen. ‘I want to die..’ Ze haalde even diep adem en kwam voor hem tot stilstand, waardoor hij waarschijnlijk op haar rokje of benen neerkeek, als hij zijn ogen open zou hebben. Ze zakte door haar benen en ging op haar knieën zitten, op zo’n manier dat haar ondergoed gewoon achter haar rokje verborgen bleef. “Wat is er gebeurd?” vroeg ze. Ze wilde niet bemoeiend overkomen, maar ze wilde hem enkel helpen. “Je hoeft het niet te vertellen als je het niet wilt,” glimlachte ze uiteindelijk, het menend. Het zelfde als wat ze toen tegen Soul had gezegd, wie het toen niet had verteld. Hij had enkel positief erop gereageerd dat hij het niet had hoeven vertellen. Ze zou dan ook nooit iemand dwingen dit te doen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: Losing myself   do mei 19, 2011 5:55 am

Aan de trillingen in de grond en het geluid van voetstappen wist hij dat de persoon dichterbij kwam. Mariko? Hij hoopte van niet, wist dat het dan alleen maar meer op een drama uit zou lopen. Door een plof vlakbij, wist hij dat degene vlak naast hem was gaan zitten op het gras. De tranen stroomden over zijn gezicht en hij rolde zich op zijn andere zij, waarna hij zijn handen voor zijn gezicht weghaalde. Er klonk een meisjes stem, niet die van Mariko, maar hij negeerde haar gewoon. Bryce was verward, wist niet meer van wie hij hield en wou het liefst niet meer bestaan, als hij de kans kreeg. Maar toen herinnerde hij zich Hexis, de jongen die zijn leven zowat had gered. Hij had hem een paar keer gezien, maar had nog geen gesprek met de jongen aangeknoopt. Zijn handen trilden en gefrustreerd trok hij het verband van zijn hand af en begon hij zijn wond open te krabben. Al snel liep het bloed over zijn hand. Wat nu? Als hij naar Degree terug ging, was er een grote kans dat hij Mariko tegen het lijf zou lopen en wie weet wat ze met hem ging doen. Misschien was ze wel harstikke boos op hem of zat ze op dit moment in een hoekje te huilen. Hij kende haar eigenlijk niet eens goed, wist alleen dat ze zo heette en Katsu was geweest. Bryce wist niet eens waar ze van hield, wat haar hobby’s waren en wat die ‘Faciliteit’ van haar was.
“Laat me met rust, ik-” mompelde hij toen hij merkte dat het meisje er nog was, maar halverwege zijn zin kromp hij ineen en kreunde van de pijn toen zijn hand vreselijk zeer begon te doen. Het was gaan bloeden en het bloed stroomde in straaltjes over zijn hand. Verdomme, had hij nou niet zijn hand open gekrabd. Hij ging overeind en probeerde het bloed een beetje te stoppen met het verband, maar niks hielp. Wat was hij toch weer handig bezig.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mizore

avatar

Aantal berichten : 487
Registratiedatum : 10-04-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : Rotterdam, Beverwaard.

Character
Leeftijd: 15 years 'ld
Krachten:
Partner: Somehow you're my most precious treasure now, Soul. ♥

BerichtOnderwerp: Re: Losing myself   za mei 21, 2011 3:06 am

Haar halflange bruine haren gingen zacht heen en weer en het gouden Gekota poppetje - een soort kikker - hing ergens voor haar te bungelen. De jongen zei haar met rust te laten en ze zag hoe zijn hand bloedde. Ze wist enkel maar al te goed dat ze de handen van de jongen niet zomaar aan zou mogen raken; hij had een of andere vage kracht die ervoor zorgde dat een aanraking kon zorgen voor het verliezen van je bewustzijn. Ze wist niet precies hoe het werkte of dat hij dit expres deed of niet, maar voor de zekerheid besloot ze zijn huid te vermijden. Ze pakte zijn mouw beet en ze draaide de palm van de hand naar haar toe, zodat ze er even naar kon kijken, maar liet toen al snel zijn arm weer los. “Zal ik je naar de verpleegster brengen?” vroeg ze. Vervolgens zuchtte ze even.
“Mizore is de naam,” stelde ze zich kalm voor. “En nee; ik zal je niet zomaar met rust laten. Ten eerste omdat ik van de Council ben en het dus een taak is om anderen te helpen,” zei ze kalm, waarna ze een korte stilte liet vallen. “Ten tweede omdat ik niet harteloos ben,” zei ze toen. Ze glimlachte even lichtjes. “Je hoeft me niet te vertellen wat er is; ik zal iemand nooit verplichten dat te doen wanneer het ongewild is,” zei ze kalm. “Maar ik laat je hier niet alleen. Er is duidelijk iets aan de hand en je hand bloedt,” beredeneerde ze haar acties toen. Ze glimlachte even lichtjes. “Dus, wil je naar de verpleegster voor nieuw verband?” vroeg ze toen, terwijl ze haar blik richtte op het verband rond zijn hand, wat hij gebruikte om het bloeden te stoppen. Als ze een strik of een lint bij zich had gehad, had ze misschien kunnen helpen door het te verbinden en zijn hand dan omhoog te houden. Ergens had ze geleerd dat zoiets kon helpen. Helaas had ze niets en haar Councilbandje was veel te los om te kunnen helpen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Bryce

avatar

Aantal berichten : 102
Registratiedatum : 30-04-11

Character
Leeftijd: 16
Krachten:
Partner: You just think it's funny to leave me alone in this stupid world.. Well, it's not!

BerichtOnderwerp: Re: Losing myself   za mei 21, 2011 3:51 am

Een hand pakte zijn mouw beet en trok zijn gewonde hand naar het meisje toe. Natuurlijk was de hand van het meisje en liet ze hem al snel weer los.
“Zal ik je naar de verpleegster brengen?” Bryce schudde boos zijn hoofd, probeerde voorzichtig het bloed op te deppen, maar elke aanraking deed vreselijk zeer. Het was geen ondiepe wond geweest. Zijn blik was gefocust op zijn hand, maar hij hoorde het meisje zuchtten.
“Mizore is de naam,” stelde ze zichzelf voor. Vanwaar dat? Zijn hand begon steeds erger te bloeden en het deed ook nog eens verdomd zeer. “En nee; ik zal je niet zomaar met rust laten. Ten eerste omdat ik van de Council ben en het dus een taak is om anderen te helpen.” Ugh, de Council. Een stom groepje kinderen die de baas probeerden te spelen. “Ten tweede omdat ik niet harteloos ben.” Oh leuk om te weten. Hij snoof geïrriteerd en draaide zich weg van het meisje. “Je hoeft me niet te vertellen wat er is; ik zal iemand nooit verplichten dat te doen wanneer het ongewild is,” zei ze. Bryce rolde met zijn ogen. Stomme Council. Er liepen tranen over zijn wangen, probeerde ze met zijn goede hand weg te vegen, maar er kwamen al snel weer nieuwe. “Maar ik laat je hier niet alleen. Er is duidelijk iets aan de hand en je hand bloedt.” Ze moest zich er niet mee bemoeien! “Dus, wil je naar de verpleegster voor nieuw verband?”
“Het gaat al weer,” loog hij met een raspende stem, maar de bloedende hand en de tranen bewezen het tegendeel. “En ik ga liever dood dan dat ik naar Degree ga en háár weer zie,” fluisterde hij gebroken. Hij dook ineen, kneep zijn ogen en begon te snikken. Hij wou niet terug. Nooit.
“Ik wil niet gaan,” jammerde hij. Waarom moest hij zich nou gedragen als een klein kind dat iets niet wou? “Laat me toch verdomme met rust!” riep hij boos uit en hij stond op, beende weg. Hij kwam niet ver, want hij zakte al snel ineen van de pijn.

_________________
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Mizore

avatar

Aantal berichten : 487
Registratiedatum : 10-04-11
Leeftijd : 22
Woonplaats : Rotterdam, Beverwaard.

Character
Leeftijd: 15 years 'ld
Krachten:
Partner: Somehow you're my most precious treasure now, Soul. ♥

BerichtOnderwerp: Re: Losing myself   zo mei 22, 2011 12:19 am

De jongen vertelde haar dat het alweer ging, maar het was duidelijk dat hij loog. Zijn hand bloedde en de tranen rolden over zijn wangen. En toch bleef hij liegen. Ze begreep niet waarom iemand zo eigenwijs kon zijn, al was ze zelf ook zo. Nooit zou ze de hulp van een ander accepteren, terwijl zij juist degene was die anderen hielp. Vreemd. Hij zei dat hij liever dood ging dan dat hij terugging naar Degree en ‘haar’ weer zag. Wie Haar ook mocht zijn. Hij zei dat hij niet wilde gaan en vertelde haar vervolgens om hem ‘verdomme’ met rust te laten. Hij stond op en beende weg en ze keek hem vanonder haar wimpers aan.
Helaas stortte hij al snel in en stond ze met een snelle beweging op, om vervolgens op hem af te draven en weer voor hem neer te knielen. “Ik heb een jas van je tegoed,” mompelde ze droogjes, natuurlijk sarcastisch, waarna ze de elastieken band uit haar jasje trok - met de nodige moeite. Ze scheurde een stuk van het jasje af en hield het rond zijn pols, om vervolgens de band er strak omheen te doen. Het jasje was zacht in verband met de nepbonten binnenkant en zou er zo voor zorgen dat de band niet door zijn huid sneed, aangezien hij er wel strak omheen moest. Fronsend keek ze naar het kapotte jasje dat op de grond lag, maar al snel snoof ze even. Ze hield zijn hand een beetje omhoog - tot boven zijn borst - zodat het bloeden zou minderen. Ze schudde haar hoofd even heen en weer. “Waarom ben je zo eigenwijs en wil je niet naar de verpleegster? Ik heb hier geen schoon verband bij me,” snoof ze droogjes. Het moest ontsmet worden en opnieuw verbonden, maar hij was te eigenwijs om naar de verpleegster te gaan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Losing myself   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Losing myself
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
 :: Buiten Degree :: Velden-
Ga naar: